krzysztofjaw

Szczęście to codzienne odczuwanie własnej wolności od wszystkiego... Zostaw za sobą dobra, miłości i mądrości ślad...

Moje posty

  • Strona główna
  • Ważne teksty
  • Polska, moja Ojczyzna!
  • Polityka
  • Ekonomia, gospodarka
  • Religia, idee, wartości - dojrzewanie duchowe...
  • Moje działania...
  • Przepisy kulinarne
  • Χριστοςφερω
  • INFORMACJA!
  • Podziękowania za wsparcie
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą monopol. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą monopol. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 10 marca 2024

Zrozumieć świat. Czy pieniądz rządzi światem? Cz. 1

Podtytuł: "Zrozumieć świat. Fundusze Inwestycyjne, światowe korporacje i ich najcenniejsze marki oraz najbogatsi ludzie na świecie!"

Podobno światem rządzi pieniądz i "jeżeli nie wiemy o co chodzi to chodzi o pieniądze". Nie w pełni się z tymi sformułowaniami zgadzam, ale faktycznie pieniądz odgrywa bardzo dużą rolę w czasach współczesnych, ale w ogóle w całej historii ludzkości. Kiedyś hołdowano wymianie barterowej, później pojawiły się tzw. płacidła, czyli wybrane towary pełniące funkcję środka płatniczego a teraz obracamy już pieniądzem fiducjarnym a wraz z upływem lat i postępem techniczno-technologicznym pojawiły się też: pieniądz bezgotówkowy i elektroniczny.  [1]. 

Swego czasu podejmowałem już ten temat w notce sprzed lat zatytułowanej: "Klęska naszych czasów - tzw. kapitalizm państwowo-korporacyjny! [2]". 

Od tego czasu jednak przeczytałem wiele książek na ten temat i moje poglądy częściowo zmieniły się jednoznacznie ku stwierdzeniu, iż klęską naszych czasów jest nie tyle kapitalizm państwowo-korporacyjny, ale władza kilku wielkich korporacji inwestycyjnych (funduszy) nad poszczególnymi narodami i ogólnie nami, ludźmi. Nie oznacza to jednak, że dane korporacje nie współpracują z poszczególnymi władzami określonych państw, ale to Globalistyczne Fundusze Inwestycyjne dyktują warunki tej współpracy.

A tak naprawdę panują nad ogólnymi finansami, co jest jednoznaczne z wpływami na całość światowej gospodarki. I to one zarządzają światem wpływając na każde rządy poszczególnych krajów i na niemal każdą dużą firmę, też na międzynarodowe koncerny i ich światowe marki.  

Do tych funduszy należą: 

Jedenaście największych firm zarządzających funduszami inwestycyjnymi na świecie zarządza aktywami o wartości 47,27 bilionów dolarów. Stanowi to około 43% wszystkich zarządzanych aktywów, które wynoszą około 110 bilionów dolarów. Ośmiu z pierwszej jedenastki największych graczy na rynku pochodzi z USA. Do 2025 roku prognozuje się, że globalne aktywa pod zarządzaniem (AUM) wzrosną do 145,4 biliona dolarów amerykańskich [3].

W skrócie przestawię charakterystyki tych funduszy [4]:

Miejsce 11. Goldman Sachs Asset Management (Wikipedia: https://en.wikipedia.org/wiki/Goldman_Sachs)

Goldman Sachs Asset Management (GSAM) jest jednym z największych zarządzających aktywami na świecie, dysponującym łącznym AUM w wysokości 2,39 bln dolarów. GSAM wyróżnia się rygorystycznym i zdyscyplinowanym procesem badań i selekcji aktywów. Dąży do osiągania doskonałości, innowacji i budowania długoterminowych relacji z klientami. Bezpieczeństwo inwestycji jest dla niego priorytetem strategicznym.

Oto niektóre z funduszy inwestycyjnych oferowanych przez Goldman Sachs AM:

Goldman Sachs Global Environmental Impact Equity Portfolio
Goldman Sachs Global High Yield Portfolio
Goldman Sachs Emerging Markets Equity Portfolio
Goldman Sachs Strategic Income Fund

Miejsce 10. Capital Group (https://en.wikipedia.org/wiki/Capital_Group_Companies)

Capital Group jest jednym z wiodących zarządzających funduszami na świecie, zajmującym pozycję numer 10 w rankingu najlepszych zarządzających aktywami. Jego globalne AUM przekracza 2,70 bln dolarów. Firma została założona w 1931 roku w Los Angeles i posiada biura w wielu kluczowych lokalizacjach europejskich, takich jak Zurych, Mediolan, Londyn, Luksemburg, Madryt, Amsterdam, Genewa i Frankfurt.

Menedżerowie Capital Group są wynagradzani na podstawie wyników, a nie tylko wielkości zarządzanych aktywów.

Oto niektóre z funduszy inwestycyjnych oferowanych przez Capital Group:

Capital Group Global Allocation
Capital Group New Perspective

Miejsce 9. Allianz (https://en.wikipedia.org/wiki/Allianz)

Grupa Allianz to międzynarodowa firma świadcząca usługi finansowe z siedzibą w Monachium, Niemcy. Założona w 1890 roku, jest obecna w ponad 70 krajach na pięciu kontynentach. Zatrudnia 144 000 pracowników różnych narodowości i obsługuje ponad 78 milionów klientów.

Allianz jest wiodącą marką ubezpieczeniową na świecie. Ponadto, jako jeden z największych menedżerów aktywów na świecie, Grupa Allianz zarządza aktywami o wartości 2,76 bln dolarów poprzez swoje spółki zależne, takie jak Allianz Global Investors i kalifornijski gigant obligacji, Pimco.

Oto niektóre z funduszy inwestycyjnych Grupy Allianz:

Allianz Global Artificial Intelligence
Allianz Pet and Animal Wellbeing

Miejsce 8. Crédit Agricole (https://en.wikipedia.org/wiki/Cr%C3%A9dit_Agricole)

Crédit Agricole to jedna z największych instytucji finansowych we Francji. Jest to francuska spółka, która oferuje szeroki zakres usług bankowych i finansowych, w tym zarządzanie aktywami. Crédit Agricole działa na poziomie krajowym i międzynarodowym, obsługując zarówno klientów indywidualnych, jak i korporacyjnych.

Oto dwa z największych funduszy inwestycyjnych zarządzanych przez Crédit Agricole:

Crédit Agricole Nord Midi-Pyrénées
Crédit Agricole S.A.

Miejsce 7. J.P. Morgan Asset Management (https://en.wikipedia.org/wiki/JPMorgan_Chase)

J.P. Morgan Asset Management zajmuje pozycję numer 7 w rankingu największych zarządzających funduszami na świecie. Firma zarządza aktywami o wartości 2,96 bln dolarów. Firma posiada rozbudowaną infrastrukturę, która obejmuje globalną sieć specjalistów ds. inwestycji. Jej strategia opiera się na dogłębnej analizie i szukaniu okazji inwestycyjnych.

Z ponad 150-letnim doświadczeniem w branży, J.P. Morgan Asset Management dostarcza rozwiązania dla różnych typów klientów, zarówno osób fizycznych, jak i instytucji finansowych, w tym pośredników. 

Oto niektóre z funduszy inwestycyjnych oferowanych przez J.P. Morgan Asset Management:

JPMorgan Funds US Technology Fund
JPM Global Macro Opps A (acc) EUR

Miejsce 6. Morgan Stanley (https://en.wikipedia.org/wiki/Morgan_Stanley)

Morgan Stanley zajmuje szóste miejsce w rankingu największych zarządzających aktywami na świecie, zarządzając aktywami o wartości 3,23 bln dolarów.

Firma została założona w 1935 roku i ma swoją siedzibę w Nowym Jorku. Obecnie jest jednym z 500 najlepszych przedsiębiorstw w USA według listy Forbesa.

Dzięki ponad trzydziestoletniemu doświadczeniu w zarządzaniu aktywami, Morgan Stanley oferuje różnorodne strategie inwestycyjne uwzględniające zwroty skorygowane o ryzyko, różne style inwestycyjne i klasy aktywów. Wśród głównych produktów oferowanych przez firmę znajdują się fundusze multi-asset, fundusze akcyjne, fundusze o stałym dochodzie oraz fundusze alternatywne.

Oto niektóre z funduszy inwestycyjnych oferowanych przez Morgan Stanley:

Morgan Stanley Global Brands
Morgan Stanley Asia Opportunity Fund

Miejsce 5. State Street Global Advisors (https://en.wikipedia.org/wiki/State_Street_Global_Advisors)

State Street Global Advisors zajmuje piąte miejsce pod względem wielkości zarządzanych aktywów na świecie, które przekraczają wartość 4,02 biliona dolarów.

Jest to wiodący globalny zarządca aktywów instytucjonalnych, założony w 1978 roku. Firma jest również jednym z czołowych dostawców funduszy indeksowych na świecie. State Street Global Advisors koncentruje się na poszukiwaniu innowacyjnych rozwiązań i prowadzeniu badań, które stanowią kluczowe elementy ich strategii inwestycyjnej.

Oto niektóre z funduszy inwestycyjnych oferowanych przez State Street Global Advisors:

State Street Euro Core Treasury Bond Index Fund
State Street EMU Government Bond Index Fund

Miejsce 4. Grupa UBS (https://en.wikipedia.org/wiki/UBS)

UBS AG to szwajcarska firma świadcząca usługi finansowe z siedzibą w Zurychu. Jest to zarówno bank prywatny, jak i bank inwestycyjny. Zajmuje czwarte miejsce pod względem wielkości zarządzanych aktywów, które wynoszą 4,38 bln dolarów, co czyni go największym zarządzającym aktywami w Europie.

Firma UBS jest obecna w ponad 50 krajach poprzez swoje oddziały, zatrudniając 3700 specjalistów. Główne biura znajdują się w Chicago, Frankfurcie, Hartford, Hongkongu, Londynie, Nowym Jorku, Paryżu, Singapurze, Sydney, Tokio i Zurychu.

Oto niektóre z funduszy inwestycyjnych oferowanych przez Grupę UBS:

UBS (Lux) Equity Fund – Tech Opportunity
UBS (Lux) Equity Fund – Greater China

Miejsce 3. Fidelity Investments (https://en.wikipedia.org/wiki/Fidelity_Investments)

Fidelity to jedna z największych firm w branży, zarządzająca aktywami o wartości 4,28 biliona dolarów.

Fidelity jest globalnym zarządcą aktywów, który dostarcza produkty i wsparcie zarówno klientom prywatnym, jak i instytucjonalnym. 

Dzięki aktywnej dystrybucji funduszy i usługom doradczym, firma jest powszechnie uznawana za jednego z najlepszych zarządzających funduszami.

Jej zaangażowanie, w połączeniu z umiejętnościami analitycznymi i zaawansowaną platformą technologiczną, stanowi mocne atuty.

Oto niektóre z funduszy inwestycyjnych oferowanych przez Fidelity Investments:

Fidelity Iberia
Fidelity Global Technology

Miejsce 2. Vanguard Asset Management (https://en.wikipedia.org/wiki/The_Vanguard_Group)

Vanguard jest wiodącym zarządcą funduszy indeksowych i zajmuje drugie miejsce z aktywami pod zarządzaniem o wartości 8,10 biliona dolarów, co znacznie przewyższa UBS.

Od momentu powstania w 1976 roku, Vanguard konsekwentnie realizuje swoje wyraźne idee. Jest znany ze swojego silnego, pasywnego podejścia do zarządzania funduszami. Firma została założona przez Bogle'a, twórcę pierwszego funduszu indeksowego, w 1975 roku. Jego następcy rozszerzyli ofertę produktową, obejmując zarówno ETF-y, jak i aktywnie zarządzane fundusze.

W odróżnieniu od innych zarządców funduszy, Vanguard nie jest notowany na giełdzie ani nie jest własnością grupy partnerów. Jest to spółdzielnia, której właścicielami są inwestorzy posiadający jednostki uczestnictwa w funduszach. Innymi słowy, interesy zarządzającego funduszem są ściśle powiązane z interesami klientów.

Oto niektóre z funduszy inwestycyjnych oferowanych przez Vanguard:

Vanguard Global Short-Term Bond Index Fund
Vanguard Global Stock Index


Miejsce 1. BlackRock (https://en.wikipedia.org/wiki/BlackRock)

Największy fundusz inwestycyjny na świecie nadal utrzymujący swoją dominującą pozycję i znów znajdujący się na pierwszym miejscu w rankingu największych zarządzających funduszami na świecie w 2023 roku. Jego aktywa pod zarządzaniem wynoszą imponujące 9,57 bln dolarów.

Jest to jedna z najbardziej wpływowych grup finansowych zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i w Europie. BlackRock posiada tak wielką siłę, że jego dział konsultingowy wygrał kontrakt na zarządzanie programem stymulacyjnym Rezerwy Federalnej w USA i to w kwietniu 2020 roku, w trakcie pandemii COVID-19. 

BlackRock jest również znany z posiadania platformy iShares, która jest wiodącym dostawcą funduszy ETF na świecie. Platforma iShares oferuje ponad 700 funduszy ETF na całym świecie i zarządza aktywami o wartości ponad bilion dolarów.

Oto kilka przykładów funduszy inwestycyjnych oferowanych przez BlackRock:

BGF Global Multi Asset Income Fund
BGF World Technology A2 EUR

Warto zwrócić uwagę na Vanguard Asset Management, który jako jedyny z tych największych nie jest notowany na giełdzie ani nie jest własnością grupy partnerów a jest spółdzielnią, której właścicielami są inwestorzy posiadający jednostki uczestnictwa w funduszach. Jest to specyficzna forma własnościowa, ale dzięki niej płaca menedżerów kierujących funduszem nie jest uzależniona od krótkookresowego wzrostu cen akcji a to pozwala na działania w pespektywie długookresowej, strategicznej. 

Omówione powyżej fundusze inwestycyjne wraz z kilkoma pomniejszymi tak naprawdę zarządzają całością obiegu pieniężnego na świecie i kontrolują największe firmy międzynarodowe, które też skupione są w rękach nielicznych.

Warto tedy co jakiś czas sprawdzać jaka jest kondycja największych firm na świecie. Polecam tutaj stronę https://companiesmarketcap.com/, gdzie można to zobaczyć i to ze względu na różne kryteria, m.in.: zysku, kapitalizacji, liczby zatrudnianych, osiąganych przychodów czy sektorów reprezentowanych przez określone firmy. 

Ranking największych firm ze względu na kapitalizację (iloczyn aktualnej ceny akcji i liczby akcji w obrocie)  wygląda następująco:

Ciekawe jest też historyczne spojrzenie na pierwszą dwudziestkę największych firm pod względem kapitalizacji w lutym 2024 roku i w 1975 roku:

Źródło: https://www.wiatrak.nl/9864/najwieksze-korporacje-czy-one-rzadza-swiatem

"W ciągu 50 lat, jeszcze tylko dwie firmy nadal stoją w top 20 największych firm na świecie: Exxon Mobil (spółka paliwowa) oraz mniej znane Eli Lilly (przedsiębiorstwo farmaceutyczne, produkującego głownie leki z zakresu depresji, zdrowia psychicznego, cukrzycy, chorób układu krążenia, onkologii i osteoporozy)" [5]. 

Polski ORLEN zajmuje na dzień 05.03.2024 roku 1007 pozycję z kapitalizacją wynoszącą 18 mld USD i trzeba zauważyć, że w połowie 2021 roku ORLEN kapitalizowany był na kwotę tylko około 2 mld USD, co oznacza, że od roku 2021 zwiększył swoją wartość o 900%! 

Warto więc zapytać. Komu przeszkadza tak szybko rozwijający się polski koncern? Na pewno nie Polsce i Polakom więc szukajmy winnych po naszej granicy zachodniej (Niemcy) i wschodniej (Rosja) oraz ich przedstawicieli rządzących obecnie naszym krajem. 

Ciekawym jest też fakt, że na tzw. pandemii Covid-19 najwięcej zarobił Microsoft Corp (dziecko Bill'a Gates'a) i prześcigną dotychczasowego długoletniego lidera rankingu - firmę Apple Inc (dziecko nieżyjącego już Steve'a Jobs'a). 

W tym miejscu należy wspomnieć, że Covid-19 spowodował też niesamowity wzrost wartości spółek biotechnologicznych i farmaceutycznych. 

    Źródło: Opracowanie własne (krzysztofjaw) na podstawie:  https://companiesmarketcap.com/

Ogólnie zaś największymi producentami szczepionek są w kolejności od pierwszego miejsca w dół [6]:  

1. Pfizer + alians z firmą BioNTech
Przychody ze szczepionek w 2021 r.: 42,63 mld dolarów
Przychody ze szczepionek w pierwszej połowie 2022 r .: 25,40 mld dolarów

2. BioNTech + alians z firmą Pfizer
Przychody ze szczepionek w 2021 r.: 22,48 mld dolarów
Przychody ze szczepionek w pierwszej połowie 2022 r.: 10,3 mld dolarów

3. Sinovac
Przychody ze szczepionek w 2021 r.: 19,37 mld dolarów
Przychody ze szczepionek w pierwszej połowie 2022 r.: nie ujawniono

4. Moderna
Przychody ze szczepionek w 2021 r.: 17,67 mld dolarów
Przychody ze szczepionek w pierwszej połowie 2022 r.: 10,82 mld dolarów

5. Merck & Co.
Przychody ze szczepionek w 2021 r.: 9,69 mld dolarów
Przychody ze szczepionek w pierwszej połowie 2022 r.: 4,97 mld dolarów

6. GSK
Przychody ze szczepionek w 2021 r.: 9,32 mld dolarów
Przychody ze szczepionek w pierwszej połowie 2022 r.: 4,22 mld dolarów

7. Sanofi
Przychody ze szczepionek w 2021 r.: 7,45 mld dolarów
Przychody ze szczepionek w pierwszej połowie 2022 r.: 2,32 mld dolarów

8. Zhifei
Przychody ze szczepionek w 2021 r.: 4,75 mld dolarów
Przychody ze szczepionek w pierwszej połowie 2022 r.: 2,56 mld dolarów

9. AstraZeneca
Przychody ze szczepionek w 2021 r.: 3,98 mld dolarów
Przychody ze szczepionek w pierwszej połowie 2022 r.: 1,6 mld dolarów

10. Johnson & Johnson
Przychody ze szczepionek w 2021 r .: 2,39 mld dolarów
Przychody ze szczepionek w pierwszej połowie 2022 r.: 1 mld dolarów

Kryterium obiektywnie bardziej szerokim a nie tylko uwzględniającym kapitalizację firmy jest ocena wartości marek dokonywana rokrocznie przez amerykańską firmę konsultingową Interbrand, która od ponad dwóch dekad bada i analizuje najcenniejsze marki na świecie. 

"100 najlepszych jest uwzględnianych w corocznym badaniu „Best Global Brands”, które ocenia i klasyfikuje wszystkich kandydatów według trzech kryteriów: „Wyniki finansowe produktów lub usług marki”, „Rola marki w procesie podejmowania decyzji zakupowych” oraz „Siła marki w odniesieniu do „Zabezpieczenia przyszłych zysków przedsiębiorstwa” [7]. 

Interbrand był pierwszą firmą, która opracowała metodę oceny marki, która została certyfikowana zgodnie z normą ISO 10668. Międzynarodowa norma wyznacza standardy oceny i spełnia wymagania dotyczące precyzyjnej klasyfikacji marki pieniężnej. W zestawieniu 100 najcenniejszych marek na świecie dominują firmy z sektora nowoczesnych technologii i motoryzacji [8].

Według tego zestawienia to na dzień 23.11.2023 roku ranking 20-tki najlepszych i najcenniejszych marek wyglądał następująco: 

1. Apple
2. Microsoft
3. Amazon
4. Google
5. Samsung
6. Toyota
7. Mercedes
8. Coca-Cola
9. Nike
10. BMW
11. McDonald`s
12. Tesla
13. Disney
14. Louis Vuitton
15. Cisco
16. Instagram
17. Adobe
18. IBM
19. Oracle
20. SAP

Uzupełniając te wszystkie rankingi należy też spojrzeć na klasyfikację najbogatszych rodzin i ludzi na świecie. Według top 11 najbogatszych rodzin świata za rok 2023 przygotowanego przez agencję Bloomberga są to od miejsca 11 w górę [10]:

11. Cargillowie – 63,3 mld dol. Cargill od ponad 150 lat specjalizuje się w handlu produktami rolnymi (Getty, Christinne Muschi). Potomkowie Williama W. Cargilla kontrolują giganta przemysłu rolno-spożywczego Cargill. Spółka specjalizująca się w handlu produktami rolnymi obecnie może pochwalić się 176,7 mld dol. rocznego przychodu. Wszystko zaczęło się od decyzji Williama W. Cargilla, by w 1865 r. zakupić spichlerz. 

10. Thomsonowie – 71,1 mld dol. Thomson Reuters to jedna z najbardziej znanych agencji prasowych na świecie (Getty, SOPA Images). Potomkowie założyciela agencji Thomson Reuters dalej posiadają dwie trzecie udziałów w jego imperium finansowym, a ich majątek wyceniany jest na około 71,1 mld dol. Peter Thomson, przedstawiciel trzeciej generacji Thomsonów, sam wyceniany jest przez agencję Bloomberga na blisko 10 mld dol., a swój majątek aktywnie inwestuje, posiadając udziały w blisko 100 startupach. Rodzina ma pochodzenie kanadyjskie.

9. Wertheimerowie – 89,9 mld dol. Alain i Gerard Wertheimer to wnuki Pierre'a Wertheimera, partnera biznesowego Coco Chanel. Oprócz domu mody Chanel posiadają m.in. konie wyścigowe i winnice. Źródłem ich fortuny jest marka Coco Chanel, którą to projektantkę finansował och dziadek w Paryżu lat dwudziestych XX wieku. Ich rodzina jest właścicielem ściśle powiązanego domu mody, który wprowadził na świat „małą czarną sukienkę” i osiągnął przychody w wysokości 17,2 miliarda dolarów w 2022 roku. Rodzina ma pochodzenie francuskie.

8. Rodzina Ambani – ok. 90 mld dol. Konglomerat zarządzany przez indyjskich potomków Dhirubhaia Ambaniego, na którego czele stoi obecnie jego syn Mukesh, ma wartość ok. 90 mld dol. W jego skład wchodzi m.in. największa na świecie rafineria ropy naftowej. Mukesh mieszka w 27-piętrowej rezydencji, która została okrzyknięta najdroższą prywatną rezydencją na świecie.

7. Saudowie – ok. 112 mld dol. Następca tronu i faktycznie sprawujący obecnie władzę w Arabii Saudyjskiej książę Muhammad ibn Salman (Getty, LEON NEAL). Arabia Saudyjska to mająca 90 lat monarchia absolutna, którą niepodzielnie rządzi rodzina Saudów. 105 mld dol. to bardzo ostrożny szacunek stanu jej posiadania, który agencja Bloomberga wyliczyła na podstawie oficjalnych wypłat z tytułu piastowania urzędów państwowych w ciągu ostatnich 50 lat. Całkowity majątek kontrolowany przez szacunkowo 15 000 rozszerzonych członków jest prawdopodobnie znacznie wyższy. Wielu członków rodziny królewskiej zarobiło pieniądze, pośrednicząc w kontraktach rządowych i transakcjach dotyczących gruntów oraz zakładając firmy obsługujące spółki państwowe, takie jak Saudi Aramco. Suwerenny fundusz majątkowy królestwa PIF ma aktywa o wartości ponad 700 miliardów dolarów. Książę koronny Mohammed bin Salman osobiście kontroluje aktywa o wartości ponad 1 miliarda dolarów.

6. Rodzina Koch – 127,3 mld dol. Fred Koch założył rafinerię ropy naftowej w 1940 r. Po latach rozwoju spółka stała się podwaliną Koch Industries. Konglomeratem mającym 125 mld dol. rocznego przychodu wciąż zarządzają bezpośredni potomkowie Freda. Bracia Frederick, Charles, David i William odziedziczyli firmę naftową ojca Freda. Braterski spór o kontrolę nad firmą na początku lat 80. doprowadził Fredericka i Williama do opuszczenia rodzinnego biznesu, podczas gdy Charles i David pozostali. Rozrosła się do Koch Industries, konglomeratu z siedzibą w Wichita w stanie Kansas, którego roczne przychody wynoszą około 125 miliardów dolarów. Rodzina zarządza częścią swojego majątku za pośrednictwem biura rodzinnego 1888 Management.

5. Rodzina Al Thani - 133 mld dol. Rodzina królewska Kataru. Szejk Hamad bin Khalifa Al Thani w ciągu 18 lat swojej władzy uczynił z Kataru główną potęgę światową. Oprócz dochodów uzyskanych z ropy i gazu szejk Hamad zainwestował miliardy dolarów w przedsiębiorstwa, w tym w Volkswagen, Total, Sainsbury's i Barclays. W 2018 roku szejk Hamad zrzekł się tronu na rzecz swojego czwartego syna, szejka Tamina bin Hamada al Thaniego. Ropę naftową odkryto około 1940 r., ale dopiero decyzja o wydobyciu jej ogromnych przybrzeżnych złóż gazowych naprawdę zmieniła kraj i wyniosła jego władców na najwyższe szczeble światowego bogactwa. Członkowie rodziny zajmują liczne stanowiska polityczne i dominują w lokalnej gospodarce, będąc właścicielami firm, od hoteli, ubezpieczycieli i wykonawców, a także cennych zagranicznych aktywów, takich jak domy w londyńskiej dzielnicy Mayfair, stadniny koni i marka odzieżowa Valentino. Liczba członków rodziny Al Thani liczy się w tysiącach, choć władza skupia się w kilku kluczowych gałęziach. Jak wynika z badań Harvardu, w pewnym momencie stanowili oni prawie połowę obywateli małego Kataru.

4. Rodzina Mars – 141,9 mld dol. Za rodziną batoników Mars stoi rodzina Mars. To potomkowie Franka Marsa, który zaczął handlować cukierkami z melasą w 1902 r., gdy miał 19 lat. Biznes, który założył, jest najbardziej znany z batonów M&Ms, Milky Way i Snickers, chociaż produkty do pielęgnacji zwierząt domowych stanowią ponad połowę z prawie 47 miliardów dolarów przychodów firmy przychód. 

3. Hermes – 150,9 mld dol. Już szósta z kolei generacja francuskiej rodziny Hermes zarządza firmą założoną w 1835 r. przez Thierry'ego Hermes'a. Koncernem, który słynie z produkcji wartych nawet po kilkaset tysięcy dolarów za sztukę luksusowych torebek Kelly, obecnie zarządza prapraprawnuk Thierry'ego Axel Dumas.

2. Waltonowie – 259,7 mld dol. Waltonowie są spadkobiercami założyciela amerykańskiej sieci supermarketów Walmart. Walmart jest największym na świecie sprzedawcą detalicznym pod względem przychodów — w ostatnim roku finansowym wyniósł 611,3 miliarda dolarów z ponad 10 500 sklepów na całym świecie. Rodzina Waltonów jest właścicielem 46% sprzedawcy detalicznego z siedzibą w Bentonville w stanie Arkansas, co stanowi podstawę największej fortuny Ameryki. Waltonowie, którzy wspólnie prowadzą rodzinny biznes, w 2022 r. kupili zespół NFL Denver Broncos za rekordowe 4,65 mld dol.

1. Rodzina Al Nahyan - ok. 305 miliardów dolarów. Przywódca rodziny, szejk Mohammed bin Zayed Al Nahyan, jest władcą Abu Zabi i prezydentem Zjednoczonych Emiratów Arabskich (ZEA). Gospodarka Zjednoczonych Emiratów Arabskich (oraz finanse jego władców i rodzin królewskich) została przekształcona przez ogromne zasoby ropy naftowej w tym kraju. Abu Zabi to jeden z najbogatszych emiratów, a szczególnie bogaty w ropę naftową. Doradca ds. bezpieczeństwa narodowego ZEA, szejk Tahnoon, nadzoruje aktywa – zarówno fundusze osobiste, jak i państwowe – o wartości prawie 1,5 biliona dolarów.

Przeglądając takie zestawienia, należy zawsze pamiętać, że są one obarczone błędem. Zwykle takie zestawienia w ogóle nie uwzględniają rodzin, które z różnych powodów ukrywają swój rzeczywisty stan posiadania przed widokiem publicznym. Przykładem może tu być najbliższe otoczenie Władimira Putina, ale chyba największą niewiadomą jest wielkość bogactwa rodziny niemieckich Żydów Rothschild'ów, bo jej założyciel Mayer Amschel Rothschild nakazał członkom swojej rodziny nieujawnianie publicznie swego majątku i ta zasada jest hołdowana do dzisiaj. Wielu uważa, że właśnie Rothschild'owie są rodziną najbogatszą na świecie, która nie tylko jest najbogatsza, ale też najbardziej wpływowa i wokół niej powstało wiele tzw. teorii spiskowych, w których wini się ich o dążenie do światowych rządów (NWO).  Podobnie, choć mniej restrykcyjnie postępuje inna bajońsko bogata rodzina Rockefeller'ów. 

No i na koniec tej wyliczanki 10-tka najbogatszych ludzi na świecie według Forbes'a, począwszy od miejsce pierwszego (stan na dzień 09.03.2024 roku) [11]:

1. Bernard Arnault (wiek - 74 lata) z rodziną - majątek netto 211 miliardów dolarów. Bernard Arnault nadzoruje imperium LVMH składające się z 75 marek modowych i kosmetycznych, w tym Louis Vuitton i Sephora. W 2021 roku firma LVMH przejęła amerykańską firmę jubilerską Tiffany & Co za 15,8 miliarda dolarów, co uważa się za największe przejęcie marki luksusowej w historii. Spółka holdingowa Arnault, Agache, wspiera firmę venture capital Aglaé Ventures, która inwestuje w takie firmy jak ByteDance, spółka macierzysta Netflix i TikTok. Jego ojciec dorobił się małej fortuny na budowie; Arnault zaczynał od przekazania 15 milionów dolarów z tej firmy na zakup Christiana Diora w 1984 roku. Pięcioro dzieci Arnaulta pracuje w LVMH; w lipcu 2022 r. zaproponował reorganizację swojego holdingu Agache w celu zapewnienia im równych udziałów. Cytat Bernarda Arnault'a: "Postrzegam siebie jako ambasadora francuskiego dziedzictwa i kultury francuskiej. To, co tworzymy, jest emblematyczne. Jest powiązany z Wersalem i Marią Antoniną".

2. Elon Musk (wiek - 52) - majątek netto 180 miliardów dolarów. Elon Musk był współzałożycielem sześciu firm, w tym producenta samochodów elektrycznych Tesla, producenta rakiet SpaceX i startupu zajmującego się drążeniem tuneli Boring Company. Jest właścicielem około 21% Tesli, zarówno akcji, jak i opcji, ale ponad połowę swoich akcji zastawił jako zabezpieczenie pożyczek osobistych o wartości do 3,5 miliarda dolarów. Założona w 2002 roku firma SpaceX jest warta prawie 150 miliardów dolarów po przetargu o wartości 750 milionów dolarów z czerwca 2023 roku; w ciągu czterech lat niemal pięciokrotnie zwiększył swoją wartość. Firma Boring Company, której celem jest powstrzymanie ruchu ulicznego, zebrała w kwietniu 2022 r. 675 mln dolarów przy wycenie 5,7 mld dolarów. Zarząd Twittera zgodził się sprzedać firmę Muskowi za 44 miliardy dolarów w kwietniu 2022 roku, po tym, jak ujawnił on 9,1% udziałów i zagroził wrogim przejęciem. Transakcja została sfinalizowana w październiku 2022 r., po tym jak Musk próbował się wycofać, a Twitter pozwał. Musk jest właścicielem około 74% firmy, która obecnie nazywa się X. Musk ma dziesięcioro dzieci z trzema kobietami, w tym trojaczki i dwie pary bliźniaków. Musk, który twierdzi, że martwi się załamaniem demograficznym, ma dziesięcioro dzieci z trzema kobietami, w tym trojaczki i dwie pary bliźniaków.
Jako dziecko w Republice Południowej Afryki Musk nauczył się kodować; sprzedał swoją pierwszą grę, Blastar, za około 500 dolarów.

3. Jeff Bezos (wiek - 60 ) - majątek netto 114 miliardów dolarów. Jeff Bezos założył giganta handlu elektronicznego Amazon w 1994 roku w swoim garażu w Seattle. Bezos ustąpił ze stanowiska dyrektora generalnego, aby w 2021 r. zostać prezesem wykonawczym. Posiada nieco mniej niż 10% udziałów w firmie. On i jego żona MacKenzie rozwiedli się w 2019 roku po 25 latach małżeństwa i przekazał jej jedną czwartą swoich wówczas 16% udziałów w Amazonie. W 2022 roku Bezos przekazał organizacjom non-profit akcje o wartości ponad 400 milionów dolarów, choć nie jest jasne, które organizacje otrzymały te akcje. Jest właścicielem The Washington Post i Blue Origin, firmy lotniczej opracowującej rakiety; w jednym z nich na krótko poleciał w kosmos w lipcu 2021 r. W wywiadzie dla CNN z listopada 2022 r. Bezos powiedział, że planuje rozdać w ciągu swojego życia większość swojego majątku, nie ujawniając żadnych szczegółów. Bezos poznał założycieli Google, Larry'ego Page'a i Sergeya Brina w 1998 roku, i udało mu się zostać jednym z pierwszych aniołów biznesu firmy, inwestując szacunkowo 250 000 dolarów. Dorastając, Bezos pracował latem na ranczu swojego dziadka, naprawiając traktory Caterpillar.

4. Larry Ellison (wiek - 79) - majątek netto 107 miliardów dolarów. Larry Ellison jest prezesem, dyrektorem ds. technologii i współzałożycielem giganta oprogramowania Oracle, w którym posiada niecałe 40%. Z funkcji dyrektora generalnego Oracle zrezygnował w 2014 roku, po 37 latach na stanowisku kierowniczym. Oracle rozwijał się częściowo dzięki stałym przejęciom firm zajmujących się oprogramowaniem: największe w 2021 r. wyniosło 28,3 miliarda dolarów w przypadku firmy Cerner zajmującej się elektroniczną dokumentacją medyczną. W 2020 roku Ellison przeniósł się na stałe na hawajską wyspę Lanai, którą kupił prawie w całości w 2012 roku za 300 milionów dolarów.
Ellison zasiadał w zarządzie Tesli od grudnia 2018 r. do sierpnia 2022 r. Nadal posiada około 15 mln akcji producenta samochodów elektrycznych. Ellison nigdy nie ukończył college'u. Zaczął od tworzenia baz danych dla CIA. Córka Megan sfinansowała takie filmy jak Zero Dark Thirty i American Hustle; syn David był producentem filmów głównego nurtu, takich jak Terminator i Mission: Impossible. Cytat: "Kiedy ludzie zaczną Ci mówić, że zwariowałeś, być może właśnie wprowadzasz najważniejszą innowację w swoim życiu".

5. Warren Edward Buffett  (wiek - 103) - majątek netto 106 miliardów dolarów. Znany jako „Wyrocznia z Omaha” Warren Buffett jest jednym z inwestorów odnoszących największe sukcesy wszechczasów. Buffett prowadzi Berkshire Hathaway, do którego należy kilkadziesiąt firm, w tym ubezpieczyciel Geico, producent baterii Duracell i sieć restauracji Dairy Queen. Syn amerykańskiego kongresmana, po raz pierwszy kupił akcje w wieku 11 lat, a podatki złożył w wieku 13 lat. Obiecał przekazać na rzecz fundacji ponad 99% swojego majątku. Do tej pory przekazał ponad 56 miliardów dolarów, głównie za pośrednictwem Fundacji Gatesów i fundacji swoich dzieci. W 2010 roku on i Bill Gates uruchomili akcję Giving Pledge, prosząc innych miliarderów o zobowiązanie się do przekazania co najmniej połowy swojej fortuny na cele charytatywne. Buffett nadal mieszka w tym samym domu w Omaha w Nebrasce, który kupił w 1958 roku za 31 500 dolarów. Buffett został odrzucony z Harvard Business School; zamiast tego uzyskał tytuł magistra ekonomii na Uniwersytecie Columbia. Cytat: "Racjonalni ludzie nie ryzykują tego, co mają, i nie potrzebują tego, czego nie mają i nie potrzebują".

6. Bill Gates (wiek - 68) - majątek netto 104 miliardy dolarów. Bill Gates przekształcił swoją fortunę z firmy programistycznej Microsoft w zdywersyfikowane udziały, w tym inwestycje w firmy energetyczne o zerowej emisji dwutlenku węgla W maju 2021 roku Bill i Melinda Gatesowie ogłosili na Twitterze, że po 27 latach kończą swoje małżeństwo. Nadal współprzewodniczą charytatywnej Fundacji Gatesów. Gates, który wraz z Paulem Allenem (zm. 2018) założył Microsoft w 1975 r., w ramach ugody rozwodowej przekazał Melindzie akcje spółek publicznych o wartości co najmniej 6 miliardów dolarów. W marcu 2020 r., kiedy Gates ustąpił ze stanowiska w zarządzie Microsoftu, posiadał około 1,3% udziałów w firmie zajmującej się oprogramowaniem i komputerami.
Zainwestował w dziesiątki firm, w tym Republic Services i Deere & Co., i jest jednym z największych właścicieli gruntów rolnych w USA. Do tej pory Gates przekazał Fundacji Gatesa ponad 59 miliardów dolarów, w tym darowiznę o wartości 20 miliardów dolarów ogłoszoną w lipcu 2022 r. Większość jego wczesnych darowizn stanowiły prezenty w postaci akcji firmy Microsoft. Kiedy Gates był dzieckiem, spędzał tyle czasu na czytaniu, że rodzice w końcu zabronili mu przynosić książki na stół. W ostatniej klasie szkoły średniej Gates zrobił sobie przerwę w zajęciach, aby zająć się programowaniem ze swoim przyjacielem Paulem Allenem w elektrowni w North Bonneville w stanie Waszyngton. Cytat: "Pieniądze nie mają dla mnie żadnej użyteczności poza pewnym punktem. Jego użyteczność polega wyłącznie na budowaniu organizacji i przekazywaniu zasobów najbiedniejszym na świecie".

7. Michael Bloomberg (wiek - 82) - majątek netto 94,5 miliarda dolarów. Michael Bloomberg był współzałożycielem firmy zajmującej się informacjami finansowymi i mediami Bloomberg LP w 1981 roku. Zainwestował w kapitał zalążkowy dla firmy i obecnie jest właścicielem 88% firmy, której szacunkowe przychody przekraczają 12 miliardów dolarów. Bloomberg rozpoczął karierę na Wall Street w 1966 roku, od pracy na stanowisku podstawowym w banku inwestycyjnym Salomon Brothers. Został zwolniony 15 lat później. Jako główny filantrop przekazał ponad 14,4 miliarda dolarów na kontrolę broni, zmianę klimatu i inne cele. Zobowiązał się do przekazania swoich udziałów w Bloomberg LP organizacji Bloomberg Philanthropies po swojej śmierci, jeśli nie wcześniej. Bloomberg był burmistrzem Nowego Jorku przez 12 lat, od 2002 do 2013 roku, i rozpoczął nieudaną kampanię prezydencką w wyścigu o fotel prezydenta w 2020 roku. W 2018 roku Bloomberg przekazał 1,8 miliarda dolarów Uniwersytetowi Johnsa Hopkinsa, swojej macierzystej uczelni, dodając do tego 1,5 miliarda dolarów, które już przekazał szkole. Jako nastolatek Bloomberg pracował w firmie elektronicznej w Cambridge w stanie Massachusetts. Cytat: "Organizacje opierają się innowacjom, a te, które to robią, nieuchronnie ponoszą porażkę, ponieważ ludzie czują się bardziej komfortowo z tym, co wiedzą, niż z tym, czego nie wiedzą".

8. Carlos Slim Helú (wiek - 84) - majątek netto 93 miliardy dolarów. Najbogatszy człowiek Meksyku, syn emigrantów z Libanu. Carlos Slim Helú i jego rodzina kontrolują América Móvil, największą firmę z branży telefonii komórkowej w Ameryce Łacińskiej. Wraz z zagranicznymi partnerami telekomunikacyjnymi Slim kupił w 1990 roku udziały w Telmex, jedynej firmie telekomunikacyjnej w Meksyku. Telmex jest obecnie częścią América Móvil. Jest także właścicielem udziałów w meksykańskich firmach z branży budowlanej, dóbr konsumpcyjnych, górniczych i nieruchomości. Wcześniej posiadał 17% udziałów w The New York Times. Jego zięć Fernando Romero zaprojektował Muzeum Soumaya w Meksyku, w którym znajduje się obszerna, eklektyczna kolekcja dzieł Slima. Slim i jego rodzina są właścicielami 76% Grupo Carso, jednego z największych konglomeratów w Ameryce Łacińskiej. W każdą niedzielę ojciec Slima dawał mu 5 peso kieszonkowego i wymagał od niego zapisywania zakupów w księgach rachunkowych. W każdą niedzielę ojciec Slima dawał mu 5 peso kieszonkowego i wymagał od niego zapisywania zakupów w księgach rachunkowych. Przed założeniem biznesu Slim wykładał algebrę na uniwersytecie UNAM w Meksyku. Cytat: "Kiedy żyjesz dla opinii innych, jesteś martwy. Nie chcę żyć myśląc o tym, jak zostanę zapamiętany".

9. Mukesh Ambani (wiek - 66) - majątek netto 83,4 miliardy dolarów. Mukesh Ambani ma obywatelstwo indyjskie i  przewodniczy oraz prowadzi firmę Reliance Industries o wartości 110 miliardów dolarów (przychody), która ma udziały w przemyśle petrochemicznym, ropie i gazie, telekomunikacji, handlu detalicznym i usługach finansowych. Firma Reliance została założona przez jego zmarłego ojca Dhirubhai Ambani, handlarza przędzą, w 1966 roku jako mały producent tekstyliów. Po śmierci ojca w 2002 roku Ambani i jego młodsze rodzeństwo Anil podzielili rodzinne imperium. Usługa telekomunikacyjna i szerokopasmowa Jio firmy Reliance ma ponad 470 milionów abonentów. W sierpniu 2023 r. firma Reliance umieściła na giełdzie swoje ramię finansowe, Jio Financial Services. Ambani przekształca Reliance w zieloną energię. W ciągu najbliższych 10-15 lat firma zainwestuje 80 miliardów dolarów w energię odnawialną i wybuduje nowy kompleks obok rafinerii. Trójka dzieci Ambani dołączyła do zarządu Reliance w 2023 r. Syn Akash stoi na czele Jio; córka Isha nadzoruje usługi detaliczne i finansowe; i młodszy syn Anant działają w branży energetycznej. Podczas blokady związanej z Covid-19 Ambani zebrała ponad 20 miliardów dolarów, sprzedając jedną trzecią Jio szeregowi inwestorów, takich jak Facebook i Google. Reliance jest właścicielem Network18, licencjobiorcy Forbes Media. Małżeństwo córki Ambani, wykształconej w USA, Ishy z synem innego miliardera Ajaya Piramala, które odbyło się w grudniu 2018 r., przyciągnęło 10 000 gości, w tym Hillary Clinton. Reliance Industries kupiło hotel Mandarin Oriental w Nowym Jorku za 98 milionów dolarów. Gala przedślubna syna Ambaniego, Ananta, trwała trzy dni w Jamnagar w stanie Gujarat w marcu 2024 r. i zgromadziła 1600 gości, w tym Billa Gatesa, Marka Zuckerberga i Ivankę Trump. Cytat: "Wszystko, co może stać się cyfrowe, staje się cyfrowe. Indie nie mogą sobie pozwolić na pozostawanie w tyle".

10. Steve Ballmer (wiek - 67) - majątek netto 80,7 miliarda dolarów. Steve Ballmer to wpływowy były dyrektor generalny Microsoft, który kierował firmą od 2000 do 2014 roku. Dołączył do Microsoftu w 1980 roku jako pracownik nr 30, po tym, jak porzucił program MBA na Uniwersytecie Stanforda. Ballmer kierował firmą Microsoft jako dyrektor generalny po pierwszym krachu internetowym i starając się dogonić Google pod względem możliwości wyszukiwania i Apple w telefonach komórkowych. W 2014 roku, kiedy odszedł z Microsoftu, kupił drużynę NBA Los Angeles Clippers za 2 miliardy dolarów; Forbes wycenia obecnie zespół na 4,65 miliarda dolarów. Od 2014 r. zwiększył swoją działalność filantropijną, przekazując ponad 2 miliardy dolarów na fundusz doradzany przez darczyńców, skupiający się na mobilności gospodarczej; do tej pory Ballmersowie przekazali prawie 3,5 miliarda dolarów. W 2022 roku on i jego żona Connie przekazali około 425 milionów dolarów Uniwersytetowi w Oregonie na utworzenie instytutu zajmującego się potrzebami dzieci w stanie w zakresie zdrowia behawioralnego i psychicznego. Ballmer i współzałożyciel Microsoftu Bill Gates byli kolegami z klasy na Harvardzie. Ballmer stworzył stronę internetową o nazwie USAFacts.org, aby ludzie mogli sprawdzić, na co rząd wydaje pieniądze i dowiedzieć się, na co. Cytat: "Informatyka jest systemem operacyjnym dla wszelkich innowacji".

W dalszej kolejności na miejscach od 11 do 16 znajdują się: 

11. Francoise Bettencourt Meyers, wnuczka założyciela L'Oreal, jest najbogatszą kobietą na świecie. Majątek netto - 80,5 miliarda dolarów.

12. Larry Page, współzałożyciel Google. Majątek netto  - 79,2 miliarda dolarów. 

13. Amancio Ortega z Hiszpanii to jeden z najbogatszych sprzedawców odzieży na świecie. Pionier szybkiej mody. W 1975 roku wraz ze swoją byłą żoną Rosalią Merą (zm. 2013) założył Inditex, znaną z sieci modowej Zara. Majątek netto - 77,3 miliarda dolarów.

14. Sergey Brin, współzałożyciel Google. Majątek netto - 76 miliarda dolarów.

15. Zhong Shanshan. Jest założycielem i prezesem Nongfu Spring, firmy produkującej wodę butelkowaną, która we wrześniu 2020 r. notowała swoje akcje w Hongkongu. Majątek netto - 68 miliardów dolarów.

16. Mark Zuckerberg, założyciel Facebooka. Majątek netto - 64,4 miliarda dolarów.

Przez stulecia wytworzyła się pewna grupa bardzo bogatych przedsiębiorców i ich rodzin, która właścicielsko kontroluje niemal 80% całego światowego kapitału gospodarczo-finansowego. Nastąpiła centralizacja i koncentracja tegoż kapitału w rękach bardzo wąskiej grupy ludzi, która kontroluje tysiące firm rozsianych w każdym zakątku świata. W ich rękach jest niemal całość handlu, produkcji i usług (w tym finansowych - banki!), czyli wszystko to, co jest tzw. realną gospodarką.
Ogólne zasady i prawa funkcjonowania wolnego rynku głoszone przez przedstawicieli ekonomii klasycznej i neoklasycznej są obecnie fikcją i tak naprawdę były realne przez bardzo krótki czas, o ile w ogóle.

(w drugiej części będzie mniej cyferek, ale opowiem, co to zagarnięcie realnej gospodarki przez wielkich oznacza dla nas wszystkich - maluczkich)

[1] Więcej o historii pieniądza: https://krzysztofjaw.blogspot.com/2024/02/w-obronie-polskiego-zotego-trzeba-juz.html
[2] https://krzysztofjaw.blogspot.com/2016/12/kleska-naszych-czasow-tzw-kapitalizm.html
[3] https://eurocapitalresearch.com/fundusze-active-share/
[4] https://rankia.pl/fundusze-inwestycyjne/najwieksi-zarzadzajacy-funduszami-na-swiecie-w-2020-roku-blackrock-vanguard-am-fidelity-investments/; https://www.analizy.pl/tylko-u-nas/27822/globalne-aktywa-pod-zarzadzaniem-przekroczyly-100-bilionow-usd. Uwaga! W podanych źródłach często mylono miarę wartości liczbowych i napisano "mld" w standardzie amerykańskim zamiast "bln" w standardzie europejskim.  W miarę zauważenia pomyłki, to ją skorygowałem: chodzi o biliony USD!
[5] Podaję odnośniki do angielskiej wersji Wikipedii, bo jest bardziej rozszerzona i rzetelna niż jej wersja polska.
[6] https://www.fiercepharma.com/pharma/top-10-vaccine-companies-worldwide; https://pulsmedycyny.pl/10-najwiekszych-producentow-szczepionek-na-swiecie-raport-fiercepharma-1166966; 
[7] https://www.wiatrak.nl/9864/najwieksze-korporacje-czy-one-rzadza-swiatem
[8] https://biznestuba.pl/wiadomosci/znamy-najcenniejsze-marki-na-swiecie-2023/
[9] https://interbrand.com/best-global-brands/ - polecam tą autorską stronę internetową firmy Interbrand
[10] https://www.money.pl/gospodarka/top-10-najbogatszych-rodzin-swiata-gromadzili-fortune-przez-pokolenia-6880898585271072a.html; https://www.investopedia.com/articles/insights/052416/top-10-wealthiest-families-world.asp; https://www.bloomberg.com/features/2023-worlds-richest-families/?leadSource=uverify%20wall
[11] https://www.forbes.com/billionaires/
[12] http://krzysztofjaw.blogspot.com/2012/02/co-nas-czeka-jeden-rzad-swiatowy.html

Zostaw za sobą dobra, miłości i mądrości ślad...
© Krzysztof Jaworucki (krzysztofjaw)
http://krzysztofjaw.blogspot.com/
kjahog@gmail.com

Jeżeli moje teksty nie są dla Państwa obojętne i szanują Państwo moją pracę, to mogą mnie Państwo wesprzeć drobną kwotą. Z góry wszystkim darczyńcom dziękuję! 
Nr konta - ALIOR BANK: 58 2490 0005 0000 4000 7146 4814 
Paypal: paypal.me/kjahog
Autor: krzysztofjaw o 18:20 Brak komentarzy:
Wyślij pocztą e-mailWrzuć na blogaUdostępnij w XUdostępnij w usłudze FacebookUdostępnij w serwisie Pinterest
Etykiety: ekonomia klasyczna, Globalizm, kapitalizm, konkurencja, monopol, państwowo-korporacyjny monopol, pieniądz, Wolność

środa, 19 lutego 2020

Klęska naszych czasów - ponadnarodowe, globalistyczne korporacje!

Swego czasu podejmowałem już ten temat w notce sprzed lat zatytułowanej: "Klęska naszych czasów - tzw. kapitalizm państwowo-korporacyjny! [1]". Od tego czasu jednak przeczytałem wiele książek na ten temat i moje poglądy częściowo zmieniły się jednoznacznie ku stwierdzeniu, iż klęską naszych czasów jest nie kapitalizm państwowo-korporacyjny, ale władza kilku wielkich wielkich korporacji nad poszczególnymi narodami i ogólnie nami, ludźmi. Nie oznacza to jednak, że dane korporacje nie współpracują z poszczególnymi władzami określonych państw, ale to one dyktują warunki tej współpracy.

Ogólne zasady i prawa funkcjonowania wolnego rynku głoszone przez przedstawicieli ekonomi klasycznej i neoklasycznej są obecnie fikcją i tak naprawdę były realne przez bardzo krótki czas, o ile w ogóle.

"Niewidzialna ręka rynku" i "wolna konkurencja" A. Smitha tak naprawdę były i są wspaniałą teorią ekonomiczną, która w konfrontacji z rzeczywistością nigdy na przestrzeni dziejów nie występowała w skali makroekonomicznej a w skali mikroekonomicznej tylko cząstkowo. Zawsze były różnego rodzaju ograniczenia i oddziaływania otoczenia zewnętrznego, które wpływały na teoretyczny model praw podaży i popytu, de facto podważając ich istotę.

Cła, podatki, prawa gospodarcze, kodeksy handlowe, protekcjonizm gospodarczy, kursy walutowe, banki centralne i ich stopy procentowe, pieniądz fiducjarny, giełdy finansowo-walutowe, monopole, oligopole, zmowy cenowe, alianse strategiczne, sztuczne i arynkowe generowane skłonności do akumulacji czy inwestycji i wiele innych faktycznie dziejących się procesów gospodarczych zawsze miały wpływ na podejmowane aktywności gospodarcze jednostek a w skali ogólnej stawały się instrumentami ich kontroli i ograniczenia wolności w podejmowaniu decyzji oraz często determinowały ich kierunek.

Dwa podstawowe teoretyczne modele gospodarcze, zarówno tak zwany kapitalizm oraz ogólnie komunizm (marksizm/socjalizm/realny socjalizm) były z gruntu niewykonalne, przy czym ekonomiści kapitalistyczni starali się tworzyć własne teorie ex post, czyli po zadzianiu się pewnych procesów ekonomicznych a K. Marks stworzył teorię ex ante opartą tylko i wyłącznie na swoich marzeniach i mrzonkach.

Dzieje gospodarcze świata są fascynujące i zachęcam do ich zgłębiania, bo brakuje nam wszystkim tej wiedzy, która wyjaśniałaby to, z czym borykamy się każdego dnia i pozwoliłaby na zrozumienie wielu decyzji podejmowanych na najwyższych szczeblach decyzyjnych.  Ich opis zająłby setki stron, więc na potrzeby tegoż tekstu chciałbym powiedzieć tylko tyle, że na świecie obecnie, ale i dużo wcześniej mamy do czynienia z władzą kilku ponadnarodowych korporacji. I ta władza rośnie z każdym dziesięcioleciem według dawno założonych planów zawartych m.in. w tzw. "Mapie Gomberga", gdzie widzimy, że już w czasie II Wojny Światowej wielkie korporacyjne rodziny planowały Nowy Ład, Nowy Porządek Świata (NWO) i ich cele są konsekwentnie realizowane (z niewielkimi modyfikacjami) przez cały okres powojenny i nie widać końca wzrost.



Są trzy podmioty owego kapitalizmu korporacyjnego. Nadrzędną rolę pełnią  globalne monopolistyczne oraz oligopolistyczne korporacje, zarządzane przez nie państwa lub międzynarodowe związki państw i instytucje (np. UE, NAFTA i inne)  oraz rzesza pracowników najemnych owych korporacji. Coraz mniejsze znaczenie - lub już całkowicie je unicestwiono - mają mali i średni przedsiębiorcy, którzy jeśli nawet coś niszowego i wspaniałego wykreują, to i tak po czasie zostają zmuszeni do podporządkowania się korporacjom. Mechanizmy nacisku wielkich na małych i średnich są różnorakie, ale możemy je sprowadzić do pieniądza, czyli finansów oraz globalnych możliwości sprzedaży i kreowania postaw oraz potrzeb coraz bardziej zhomogenizowanych konsumentów. Te zjawiska ekonomiczno-gospodarcze często nazywane są globalizacją, ale jest to pojęcie "wytrych", które ukrywa tak naprawdę przejęcie przez korporacje całości produkcji, handlu, finansów i usług oraz przejęcie wpływu na podaż i popyt swoich produktów. Najgorsze w tym wszystkim jest to, że owe korporacje niszczą wszystkie konkurencyjne organizacje oraz już nie dążą do zaspokojenia naturalnych potrzeb konsumentów, ale dążą do kreacji tych potrzeb, ukształtowania nowego "zmanipulowanego i jednorodnego pod względem potrzeb" odbiorcy (homogenizacja).

Przez stulecia wytworzyła się pewna grupa bardzo bogatych przedsiębiorców i ich rodzin, która właścicielsko kontroluje niemal 80% całego światowego kapitału gospodarczo-finansowego. Nastąpiła centralizacja i koncentracja tegoż kapitału w rękach bardzo wąskiej grupy ludzi, która kontroluje tysiące firm rozsianych w każdym zakątku świata. W ich rękach jest niemal całość handlu, produkcji i usług (w tym finansowych - banki!), czyli wszystko to, co jest tzw. realną gospodarką.


(polecam przeczytanie ostatniej promowanej książki)

Przez te stulecia doszło do likwidacji tzw. klasy średniej, czyli małych i średnich rodzinnych firm, które na początku kapitalizmu stanowiły podstawę rozwoju indywidualnego oraz bogactwa społeczeństw i państw. Wielkie korporacje dysponując ogromnymi środkami finansowymi i dzięki temu mające możliwość dumpingowej strategii wobec konkurencji skutecznie zniszczyły wiele firm przejmując ich know-how oraz segmenty rynku.

Dziś mamy do czynienia z czystym monopolem w niektórych gałęziach gospodarki światowej oraz oligopolem w innych, przy czym należy zaznaczyć, że nawet oligopole funkcjonują na zasadach tzw. aliansów strategicznych, czyli "golfowego" umówienia się szefów owych firm co do podziału rynku, kategorii produktów oraz ich cen. Korporacje te zarządzają niemal wszystkimi markami oferowanymi na rynku i każda z nich posiada tysiące rozsianych na świecie firm, przy czym trzeba sobie uzmysłowić, że te "pośrednie" firmy właśnie do tych globalistycznych korporacji należą i prowadzą zdywersyfikowaną działalność np. w sektorach: finansowym, produkcyjnym, handlowym, usługowym, np. dr Oetker ma firmy spożywcze, finansowe, firmy alkoholowe, sieć pizzerii, itd. a to tylko jeden przykład, bo tak naprawdę nawet ta firma jest uzależniona od wąskiego kilkuosobowego grona właścicieli wielkich globalnych korporacji i ich funduszy, gdzie tak naprawdę główną rolę odgrywa rodzina Rothschildów i ich biznesowych przyjaciół.

Owa monopolistyczna i quasi monopolistyczna pozycja korporacji międzynarodowych ma wielkie i negatywne znaczenia dla nas wszystkich. Kupujemy to, co one chcą żebyśmy kupowali, mogą oferować nam nawet produkty dla nas szkodliwe (np. GMO) czy też kreować nasze mody, gusta i potrzeby. Stajemy się ubezwłasnowolnioną masą konsumentów a dodatkowo masą będącą coraz bardziej zadłużoną wobec tych korporacji, m.in. banków czy też uzależnieni od sprzedaży ratalnej. Brak pewności i bezpieczeństwa finansowego, zniewolenie kredytem (zadłużeniem) i zmanipulowani powoli przestajemy być myślącymi "homo sapiens". Dodatkowo jesteśmy coraz bardziej zniewalani intelektualnie i duchowo ideologią lewacką, demoliberalną oraz zmuszani do powszechnej autocenzury własnych myśli (tzw.: wyniszczającej  tolerancji i politpoprawności).

W tej finansowej i ogólnie gospodarczej dominacji wielkich korporacji podrzędną aczkolwiek ważną rolę odgrywają poszczególne państwa oraz ich przywódcy. Ich siła gospodarcza, polityczna oraz militarna decyduje jaki wpływ mają na międzynarodowy podział rynku i zysków oraz przywilejów i możliwości rozwoju, także własnych gospodarek, firm i własnych obywateli. Państwa też mają swoje budżety, możliwości prawne i mogą  z sukcesem wpływać na rozwój korporacji, które są narodowo tożsame lub też sprzyjające owym państwom. Nie jest tak - jak nam wmawiano przez niemal 30 lat zniewolenia i wyprzedaży Polski - kapitał ma własną narodowość i często nawet właśnie ta etniczna narodowość decyduje o poszczególnych decyzjach korporacyjnych.

Oczywiście korporacje starają się całkowicie zdominować poszczególne państwa i ich związki ponadnarodowe. Mają wielkie pieniądze i rzesze swoich lobbystów (agentów wpływu). Dla nich idealnym modelem byłoby gdyby mogły decydować o wszystkim i w końcu przejąć tradycyjne role polityczno-społeczno-ekonomiczne jakie do tej pory były zarezerwowane dla określonych państw i ich praw oraz przywódców. Stąd np. realizującymi ich cele i zresztą utworzonymi przez nich są zapisy umów CETA i TTIP. Każde państwo, które chciałoby uniknąć zdominowania go przez korporacje winno być przeciwne tym umowom. Dotyczy to także związków państw jak np. UE i inne światowe unie [2].

Korporacje przemysłowo-handlowo-usługowo-finansowe i państwa stały się dominującymi podmiotami gospodarki światowej. Ich decyzje stały się wzajemnie wobec siebie uzależnione i na siebie wpływające na zasadzie sprzężenia zwrotnego, przy czym korporacje międzynarodowe zyskały w tych kontaktach rolę nadrzędną.

Kiedyś bardzo modna wśród ekonomistów była tzw. teoria konwergencji, czyli długookresowego zbliżania się modeli gospodarek kapitalistycznych i socjalistycznych. Dziś można powiedzieć, iż ta idea się ziszcza na naszych oczach i wbrew nam wszystkim, ludziom. Bo tak naprawdę obie idee były wytworzone przez jedne grono decydentów i zarówno Rewolucja Francuska, Bolszewicka, jak i I i II WŚ były przez tą grupę wykreowane. I nie są to żadne tzw. teorie spiskowe.

Warto byłoby abyśmy w jakiś sposób zaczęli przeciwstawiać się ubezwłasnowalniającemu nas gospodarczemu monopolowi korporacyjnemu. Możemy to zrobić jedynie poprzez nasze decyzje konsumenckie, decyzje zakupu. Dla korporacji jedynie utrata zysków i tzw. imagu ma sens.

Oczywiście jest jeszcze sfera pozamaterialna i tutaj też możemy przeciwstawić się dążności rodzin korporacyjnych do ukształtowania z ludzi jednorodnych i bezmyślnie uśmiechniętych konsumentów i niewolników godzących się na własne zniewolenie w ramach NWO i Jednego Rządu Światowego. W tym obszarze musimy wrócić do tradycyjnego naszego modelu funkcjonowania jako wolnych i posiadających wiedzę oraz poczucie godności jednostek ludzkich, zarówno w obszarze społecznym, jak i ekonomicznym.

Oby ta klęska naszych czasów w postaci anormalnego kapitalizmu państwowo-korporacyjnego okazała się w końcu - mimo wszystko- naszym zwycięstwem, zwycięstwem człowieczeństwa. Można się tylko cieszyć, że powoli ludzie przytomnieją i zauważają zgubne dla nich skutki działań owego organizmu. Zaczynają dostrzegać to całe zło i podejmują coraz bardziej trafne decyzje w ramach tych możliwości, jakie im jeszcze zostały, np. wybory.

Pozdrawiam

[1] https://krzysztofjaw.blogspot.com/2016/12/kleska-naszych-czasow-tzw-kapitalizm.html
[2] http://krzysztofjaw.blogspot.com/2012/02/co-nas-czeka-jeden-rzad-swiatowy.html

Zostaw za sobą dobra, miłości i mądrości ślad...
© Krzysztof Jaworucki (krzysztofjaw)
http://krzysztofjaw.blogspot.com/
kjahog@gmail.com
Autor: krzysztofjaw o 20:14 Brak komentarzy:
Wyślij pocztą e-mailWrzuć na blogaUdostępnij w XUdostępnij w usłudze FacebookUdostępnij w serwisie Pinterest
Etykiety: ekonomia klasyczna, Globalizm, kapitalizm, klęska, konkurencja, monopol, monopol państwowo-korporacyjny, NWO, oligopol, syjonizm, Wolność

niedziela, 19 lutego 2017

CETA - koszmarne "uwładzowienie" korporacji ponadnarodowych

(Uwładzowienie - mój neologizm określający pokojowe: umowne, ustawowe lub na podstawie innych aktów prawnych ale niedemokratyczne przejęcie władzy określonych podmiotów organizacyjnych lub osób fizycznych nad innymi tego typu podmiotami. Jest znaczeniowo podobne do tzw. uwłaszczenia, czyli ustawowego lub umownego nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego przejęcia własności mienia skarbu państwa, mienia komunalnego lub spółdzielczego).

-----------------------------------

15 lutego 2017 roku Parlament Europejski zgodził się na wprowadzenie w życie handlowej części "Kompleksowej Umowy Gospodarczo-Handlowej pomiędzy Unią Europejską a Kanadą" zwanej CETA (Comprehensive Economic and Trade Agreement). Za przyjęciem CETA głosowało 408 europarlamentarzystów, przeciw było 254 a 33 wstrzymało się od głosu. Tak na razie w UE zakończył się wieloletni proces negocjacyjny tej umowy, który rozpoczął się już w maju 2009 roku i niemal przez cały ten okres był uzgadniany tajnie. Oficjalne opublikowanie wynegocjowanej już umowy liczącej ponad 1600 stron nastąpiło dopiero 26 września 2014 roku [1].

Umowa ta - wedle mnie - jest "uwładzowieniem" korporacji ponadnarodowych polegającym na całkowitym przejęciu władzy korporacji nad państwami i związkami państw (w tym wypadku UE), zarówno z sensie prawnym, jak i gospodarczym.  Wejście jej w życie (planowane już na kwiecień 2017 roku) ubezwłasnowolni całkowicie państwa wchodzące w skład UE a z ich mieszkańców uczyni biernych konsumentów coraz gorszych jakościowo produktów oferowanych przez wielkie korporacje ponadnarodowe.

CETA jest realizacją wieloletnich marzeń wielkich korporacji o przejęciu tak naprawdę władzy nad państwami i ich mieszkańcami. Jest (będzie) źródłem już nieograniczonej ekspansji tych korporacji, które nie będą podlegały żadnej kontroli a dodatkowo będę uprzywilejowane w stosunku do władz państwowych oraz będą wpływać bezpośrednio na stanowienie państwowych praw. Kumulacja przyszłych zysków dla tych korporacji staje się wprost nieograniczona a ich monopol całkowicie wyprze mniejsze firmy i ostatecznie doprowadzi do likwidacji tzw. klasy średniej, w tym drobnego i średniego rolnictwa.

Zanim jednak zostaną wskazane konkretne niebezpieczeństwa tej umowy, to warto zastanowić się jak w ogóle doszło do takiej sytuacji, że korporacje stały się (stają się) władzą nadrzędną wobec innych władz, w tym politycznych, państwowych.

Na początek należy stwierdzić, że ogólne zasady i prawa funkcjonowania wolnego rynku głoszone przez przedstawicieli ekonomi klasycznej i neoklasycznej były i są fikcją i tak naprawdę były realne (o ile w ogóle)  przez bardzo krótki czas na bardzo ograniczonym obszarze. "Niewidzialna ręka rynku" i "wolna konkurencja" A. Smitha tak naprawdę były i są wspaniałą teorią ekonomiczną, która w konfrontacji z rzeczywistością nigdy na przestrzeni dziejów nie występowała w skali makroekonomicznej a w skali mikroekonomicznej tylko cząstkowo. Zawsze były różnego rodzaju ograniczenia i oddziaływania otoczenia zewnętrznego, które wpływały na teoretyczny model praw podaży i popytu, de facto podważając ich istotę.

Cła, podatki, prawa gospodarcze, kodeksy handlowe, protekcjonizm gospodarczy, kursy walutowe, banki centralne i ich stopy procentowe, pieniądz fiducjarny, giełdy finansowo-walutowe, monopole, oligopole, zmowy cenowe, alianse strategiczne, sztuczne i arynkowe generowane skłonności do akumulacji czy inwestycji i wiele innych faktycznie dziejących się procesów gospodarczych zawsze miały wpływ na podejmowane aktywności gospodarcze jednostek a w skali ogólnej stawały się instrumentami ich kontroli i ograniczenia wolności w podejmowaniu decyzji oraz często determinowały ich kierunek.

Dwa podstawowe teoretyczne modele gospodarcze, zarówno tak zwany kapitalizm oraz ogólnie komunizm (marksizm/socjalizm/realny socjalizm) były z gruntu niewykonalne, przy czym ekonomiści kapitalistyczni starali się tworzyć własne teorie ex post, czyli po zadzianiu się pewnych procesów ekonomicznych a K. Marks stworzył teorię ex ante opartą tylko i wyłącznie na swoich marzeniach i mrzonkach.

Kiedyś bardzo modna wśród ekonomistów była tzw. teoria konwergencji, czyli długookresowego zbliżania się modeli gospodarek kapitalistycznych i socjalistycznych. Dziś można powiedzieć, iż ta idea się ziszcza na naszych oczach i wbrew nam wszystkim, ludziom. Niestety.

Dzieje gospodarcze świata są fascynujące i zachęcam do ich zgłębiania, bo brakuje nam wszystkim tej wiedzy, która wyjaśniałaby to, z czym borykamy się każdego dnia i pozwoliłaby na zrozumienie wielu decyzji podejmowanych na najwyższych szczeblach decyzyjnych.  Ich opis zająłby setki stron, więc na potrzeby tegoż tekstu dotyczącego umowy CETA chciałbym powiedzieć tylko tyle, że na świecie obecnie mamy do czynienia z tzw. kapitalizmem państwowo-koroporacyjnym.

Są trzy podmioty owego kapitalizmu: państwa lub międzynarodowe związki państw i instytucje (np. UE, NAFTA i inne), globalne monopolistyczne oraz oligopolistyczne korporacje oraz rzesza pracowników najemnych owych korporacji. Coraz mniejsze znaczenie - lub już całkowicie je unicestwiono - mają mali i średni przedsiębiorcy, którzy jeśli nawet coś niszowego i wspaniałego wykreują, to i tak po czasie zostają zmuszeni do podporządkowania się korporacjom. Mechanizmy nacisku wielkich na małych i średnich są różnorakie, ale możemy je sprowadzić do pieniądza, czyli finansów oraz globalnych możliwości sprzedaży i kreowania postaw oraz potrzeb coraz bardziej zhomogenizowanych konsumentów. Te zjawiska ekonomiczno-gospodarcze często nazywane są globalizacją, ale jest to pojęcie "wytrych", które ukrywa tak naprawdę przejęcie przez korporacje całości produkcji, handlu i usług oraz przejęcie wpływu na podaż i popyt swoich produktów. Najgorsze w tym wszystkim jest to, że owe korporacje niszczą wszystkie konkurencyjne organizacje oraz już nie dążą do zaspokojenia naturalnych potrzeb konsumentów, ale dążą do kreacji tych potrzeb, ukształtowania nowego "zmanipulowanego i jednorodnego pod względem potrzeb" odbiorcy (homogenizacja).

Przez stulecia wytworzyła się pewna grupa bardzo bogatych przedsiębiorców i ich rodzin, która właścicielsko kontroluje niemal 80% całego światowego kapitału gospodarczo-finansowego. Nastąpiła centralizacja i koncentracja tegoż kapitału w rękach bardzo wąskiej grupy ludzi, która kontroluje tysiące firm rozsianych w każdym zakątku świata. W ich rękach jest niemal całość handlu, produkcji i usług, czyli wszystko to, co jest tzw. realną gospodarką.

Przez te stulecia doszło do likwidacji tzw. klasy średniej, czyli małych i średnich rodzinnych firm, które na początku kapitalizmu stanowiły podstawę rozwoju indywidualnego oraz bogactwa społeczeństw i państw. Wielkie korporacje dysponując ogromnymi środkami finansowymi i dzięki temu mające możliwość dumpingowej strategii wobec konkurencji skutecznie zniszczyły wiele firm przejmując ich know-how oraz segmenty rynku.

Dziś mamy do czynienia z czystym monopolem w niektórych gałęziach gospodarki światowej oraz oligopolem w innych, przy czym należy zaznaczyć, że nawet oligopole funkcjonują na zasadach tzw. aliansów strategicznych, czyli "golfowego" umówienia się szefów owych firm co do podziału rynku, kategorii produktów oraz ich cen.

Owa monopolistyczna i quasi monopolistyczna pozycja korporacji międzynarodowych ma wielkie i negatywne znaczenia dla nas wszystkich. Kupujemy to, co one chcą żebyśmy kupowali, mogą oferować nam nawet produkty dla nas szkodliwe (np. GMO) czy też kreować nasze mody, gusta i potrzeby. Stajemy się ubezwłasnowolnioną masą konsumentów a dodatkowo masą będącą coraz bardziej zadłużoną wobec tych korporacji, m.in. banków czy też uzależnieni od sprzedaży ratalnej. Brak pewności i bezpieczeństwa finansowego, zniewolenie kredytem (zadłużeniem) i zmanipulowani powoli przestajemy być myślącymi "homo sapiens". Dodatkowo jesteśmy coraz bardziej zniewalani intelektualnie i duchowo ideologią lewacką, demoliberalną oraz zmuszani do powszechnej autocenzury własnych myśli (tzw.: wyniszczającej  tolerancji i politpoprawności).

W tej finansowej i ogólnie gospodarczej dominacji wielkich korporacji podrzędną aczkolwiek ważną rolę odgrywają poszczególne państwa oraz ich przywódcy. Ich siła gospodarcza, polityczna oraz militarna decyduje jaki wpływ mają na międzynarodowy podział rynku i zysków oraz przywilejów i możliwości rozwoju, także własnych gospodarek, firm i własnych obywateli. Państwa też mają swoje budżety, możliwości prawne i mogą  z sukcesem wpływać na rozwój korporacji, które są narodowo tożsame lub też sprzyjające owym państwom.

Oczywiście korporacje starają się całkowicie zdominować poszczególne państwa i ich związki ponadnarodowe. Mają wielkie pieniądze i rzesze swoich lobbystów (agentów wpływu). Dla nich idealnym modelem byłoby gdyby mogły decydować o wszystkim i w końcu przejąć tradycyjne role polityczno-społeczno-ekonomiczne jakie do tej pory były zarezerwowane dla określonych państw i ich praw oraz przywódców. I właśnie ten cel zostaje osiągnięty poprzez zapisy umowy CETA, którą tak naprawdę tworzyły same korporacje. Te korporacje przemysłowo-handlowo-usługowo-finansowe i państwa stały się dominującymi podmiotami gospodarki światowej. Ich decyzje stały się wzajemnie wobec siebie uzależnione i na siebie wpływające na zasadzie sprzężenia zwrotnego, przy czym korporacje międzynarodowe zyskały już dzięki umowie CETA w tych kontaktach rolę nadrzędną.

Umowa ta dotyczy bowiem tak naprawdę tylko dużych przedsiębiorstw prowadzących swoją działalność globalnie i transatlantycko i została stworzona dosłownie na życzenie takich korporacji a nawet chyba większość jej zapisów została przez nie same stworzona. Na funkcjonowaniu tej umowy stracą małe i średnie przedsiębiorstwa, które tylko w niewielkim stopniu handlują przez Atlantyk i nie wytrzymają konkurencji firm globalnych (także na rynkach rodzimych i unijnych) a także stracą różne inne grupy społeczne, w tym pracownicy i konsumenci.

Jak zniesienie tych wszelkich barier jest niebezpieczne, to możemy ocenić poprzez analizę zapisów umowy, które tak naprawdę nie znoszą tylko ceł, ale dotyczą także zniesienia innych barier pozacelnych, za które "może być uznany każdy przepis np. dotyczący bezpieczeństwa produktu czy wymogów sanitarnych (...) Dla korporacji to przeszkody ograniczające zyski. Filozofia tej umowy sprowadza się do redukowania kosztów ponoszonych przez korporacje handlujące przez Atlantyk, dlatego koncerny dążą do zniesienia wszystkich przepisów ograniczających ich działalność i zyski. Tylko, że to, co dla nich jest kosztem, dla obywateli, pracowników czy konsumentów jest prawem ich chroniącym" [2]. 

Szacuje się, że w UE "dzięki" tej umowie może zniknąć około 200 tysięcy miejsc pracy (w Kanadzie 30 tysięcy oraz w krajach trzecich 80 tysięcy) a płace ogółem mogą spaść w UE o 300-1300 EUR w skali roku. Dodatkowo pracownicy stracą możliwość ochrony przez związki zawodowe, bowiem w Kanadzie nie obowiązuje konwencja 98 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotycząca praw związkowych, praw pracowniczych [3].


Zniesienie wszelkich ceł i obostrzeń w handlu między Kanadą a UE doprowadzi też do bankructwa tysiące małych i średnich firm, których po prostu nie będzie stać na walkę konkurencyjną z wielkimi korporacjami korzystającymi z tzw. efektu skali produkcji i niższych kosztów prowadzenia biznesu, co umożliwia im oferowanie produktów po znacznie niższych cenach. Zagrożony jest szczególnie cały sektor rolniczy w UE, który po prostu może przestać niemal istnieć tak jak to stało się np. w Meksyku po wprowadzeniu umowy NAFTA. Tania i niskiej jakości kanadyjska, ale też amerykańska żywność zaleje cały rynek europejski i to niestety może dosłownie "zabić" europejskich producentów żywności. Dotyczy to także rolnictwa polskiego. "Na tym etapie technologicznym nasze rolnictwo nie jest w stanie konkurować z wielkoformatowym rolnictwem kanadyjskim (też amerykańskim -dop.kj), które przypomina wielkie fabryki. Kanadyjczyków (i Amerykanów -dop.: kj)) stać na produkowanie dużej ilości tanich produktów. Co trzeba podkreślić: one są tanie, ale bardzo niskiej jakości. Nasi rolnicy wytwarzają produkty o wysokiej jakości. Często w sposób tradycyjny. To wpływa na to, że muszą być droższe. Część rolników już i tak musi sprzedawać swoje produkty po mocno zaniżonych cenach i balansuje na progu opłacalności. Nie mają więc szans konkurować z tanią żywnością. CETA wciąga Polskę w grę, która już na starcie jest przegrana przez naszych rolników. A jeżeli nasze rolnictwo padnie, to wszyscy to boleśnie odczujemy [4]".


Umowa CETA w zakresie właśnie handlu żywnością umożliwia swobodne i bez żadnej kontroli wprowadzenie na europejski (w tym polski) rynek tzw. "śmieciowego żarcia", które "króluje" w Kanadzie i USA. Obejmuje ono produkty rolnicze wytworzone w sposób przemysłowy przy użyciu chemikaliów, pestycydów, herbicydów, hormonów, a także żywność GMO. Warto szczególnie podkreślić fakt, że umowa CETA umożliwia zmasowany i niekontrolowany napływ do Europy żywności GMO, co jest wielkim sukcesem globalnej i bardzo kontrowersyjnej firmy "Monsanto Company" (uwaga: do września 2016 roku była to firma amerykańska a od września 2016 została przejęta za 66 mld USD przez niemiecki koncern chemiczno-farmaceutyczny "Bayer": m.in. aspiryna czy CyklonB - sic!), która jest monopolistą w oferowaniu jedynie jednorocznego siewnego materiału genetycznie zmodyfikowanego (GMO) (ziarna nie nadają się na ponowny zasiew) oraz takich produktów jak: Roundup, aspartam, Agent Orange, PCB, DDT, Cycle-Safe, Pisilac [5] . Tak naprawdę więc tracą moc wszelkie europejskie obostrzenia dotyczące żywności GMO oferowanej na terenie poszczególnych państw europejskich i tą jedną umową przekreśla się wszystkie prawne i społeczne działania ograniczające obrót na terenie Europy żywnością GMO, która wedle wielu jest po prostu szkodliwa dla ludzi. Mało tego! Prawdopodobnie już nie będzie obowiązkowe umieszczanie na etykietach produktów żywnościowych  informacji o zawartości GMO, bowiem na terenie Kanady i USA takiego obowiązku nie ma.

Umowa CETA stawia też korporacje w pozycji nadrzędnej w stosunku do praw określonych państw. Tzw.: "współpraca regulacyjna" zawarta w zapisach umowy jest tak naprawdę totalną deregulacją prawa pod dyktando wielkich korporacji. "W umowie są dwie strony, Kanada i Unia Europejska i jej państwa członkowskie a przepisy umowy mówią, że zainteresowane osoby pochodzące z terytorium jednej strony mają prawo do wnoszenia zmian i uwag do wszelkich aktów prawnych uchwalanych przez drugą stronę (...) Władze Kanady (...), również przedstawiciele i lobbyści wielkich korporacji z Kandy (...), którzy będą chcieli wyrazić swoje zdanie w europejskim procesie legislacyjnym (...) będą mogli to robić na możliwie najwcześniejszym etapie, kiedy możliwe jest zgłaszanie zmian i uwzględnianie uwag. Będą więc mogli faktycznie zablokować powstanie przepisu. Kluczowe jest to, że współpraca regulacyjna otwiera furtkę do zmian w przepisach, po tym, kiedy CETA wejdzie w życie i ludzie przestaną się nią interesować tak żywo jak teraz. Ta tzw. współpraca regulacyjna sprawi w istocie to, że przepisy będą mogły być tworzone poza kontrolą demokratyczną. Umowa zakłada również, że jeżeli jedna strona uchwaliła przepis prawny, który nie odpowiada drugiej stronie to ta druga może zgłosić wniosek o odroczenie daty wejścia w życie danego przepisu, co w praktyce może oznaczać skuteczne jego zablokowanie [2]".

Bardzo niebezpiecznym dla państw będących stronami umowy CETA jest wprowadzenie tzw. arbitrażu "inwestor - przeciw - państwu" (tzw. ISDS/ICS), na mocy którego korporacja może swobodnie pozwać dane państwo o odszkodowanie, jeśli uzna, że prawo danego państwa ogranicza swobodę wymiany handlowej w każdym zakresie lub np. dany przepis państwowy uszczupla możliwość uzyskania zysku lub prowadzi do tzw. utraconych zysków korporacji.  W praktyce oznacza to, że np. nawet "płaca minimalna", prawa pracownicze czy też "wymogi sanitarne" żywności będą mogły być pozwane jako sprzeczne z umową CETA. Rodzi to niebezpieczeństwo zachwiania budżetów określonych państw, bowiem takie odszkodowania mogą być bardzo wysokie, no i oczywiście redukuje niemal do zera możliwości państwowych regulacji społeczno-gospodarczych na rzecz wymagań korporacji.

Kolejną pułapką umowy CETA jest "zasada wzajemnego uznawania norm i wymagań", wedle której żadna ze stron nie może zaostrzać swoich przepisów w stosunku do stanu obecnego oraz przepisów obowiązujących na terytorium drugiej strony. "W praktyce będzie to oznaczać równanie wszelkich wymagań w dół, do najniższego poziomu, co oznacza mniejsze bezpieczeństwo żywności czy niższą ochronę środowiska [2]".

Umowa CETA stwarza też ryzyko odchodzenia przez Unię od tzw. "zasady ostrożności" na rzecz "zasady oceny ryzyka" obowiązującej w Kanadzie czy USA, co oznacza, że  "jeśli okaże się, że wprowadzany na unijne terytorium produkt nie spełnia obowiązujących norm, to nie oznacza, że on nie będzie mógł wejść na rynek, w praktyce trzeba będzie jeszcze udowodnić, że jest on szkodliwy (...), czyli ten, kto uważa, że produkt jest szkodliwy, musi to udowodnić. W Unii Europejskiej obowiązuje, odwrotna zasada, czyli "zasada ostrożności", zgodnie z nią, jeżeli produkt wyrządzi szkodę, to jego producent powinien udowodnić, że jego wyrób jest nieszkodliwy. Po wejściu w życie zapisów umowy CETA może się okazać w praktyce, że to konsument będzie musiał udowodnić szkodliwość kanadyjskiego produktu, ale niestety nie będzie miał po swojej stronie specjalistycznych laboratoriów ani armii prawników. Na nic zdadzą się zaklęcia, że Unia nie wpuści produktów nie odpowiadającym europejskim normom. Wielu importerów będzie sprowadzało z Kanady tanią, przemysłową żywność i nie będzie w ich interesie udowadnianie, że jest ona szkodliwa. Będzie im zależało, żeby ją sprzedać, jest wielu ubogich ludzi, którzy ją kupią, aby przeżyć. Najbogatsi mieszkańcy Kanady nie jedzą przeznaczonej głównie na eksport przemysłowej żywności, tylko produkty ekologiczne" [2].



Umowa CETA dla Europy przyniesie więcej szkód i strat niż korzyści. Praktycznie władzę w państwach unijnych przejmą korporacje. Zyska bardzo niewiele firm i w bardzo niewielu sektorach. "Cena, jaką przyjdzie zapłacić za ten "zysk" będzie ogromna dla całego społeczeństwa. To wymusi dalszą totalną deregulację, czyli coś, od czego próbujemy odejść, od niemożliwości kreowania własnej polityki przemysłowej, od konkurowania niskimi płacami pracowników. Ci, którzy propagują CETA uważają, że koszty ich nie dotkną, ale są w błędzie, z kosztami będą musiały się borykać finanse publiczne i wielka rzesza społeczeństwa. Czy osłabiając siebie, będziemy silniejsi i skuteczniej będziemy konkurować z Kanadą? (...) Umowa CETA nie przyniesie dobrych owoców. Pokazała już to umowa NAFTA. Przyjęcie umowy CETA przez Parlament Europejski pokazuje, że wielkie korporacje i ci, którzy walczą o ich interesy, są górą [2]". 

Warto też bardzo mocno podkreślić, że całość umowy CETA dotyczy każdego przedsiębiorstwa o zasięgu transatlantyckim, które ma jakąkolwiek siedzibę na terenie Kanady. Dotyczy więc również firm z USA czy UE, które mają swoje oddziały w Kanadzie. Zasięg więc tej umowy praktycznie nie dotyczy tylko firm z Kanady, ale także firm z USA i UE, które przecież w większości działają już na terenie Kanady, lub w każdej chwili mogą utworzyć tam swoją filię. Zbędne więc staje się podpisywanie jakiejś umowy TTIP (USA-UE), bo CETA praktycznie daje wszystkie profity korporacjom, które były zawarte w odrzuconej TTIP.

Sprawa CETA została mistrzowsko rozegrana przez lobby korporacyjne i wspierające je lobby polityczne. Jak wcześniej wskazałem CETA była negocjowana już od 2009 roku a jej ostateczna wersja "ujrzała światło dzienne" w 2014 roku. W międzyczasie w 2013 roku nagle zaczęto procedować i dyskutować nad umową TTIP, czyli identyczną jak CETA umową pomiędzy UE a USA.  Odpowiednio nagłośniono zapisy tej nowej umowy, które spotkały się z ostrymi protestami społecznymi tak w USA jak i w krajach Unii Europejskiej. Całe odium gniewu społecznego spadło na TTIP, która ostatecznie jeszcze nie została ani ostatecznie przygotowana ani  podpisana i sądzę, że na dzień dzisiejszy to się nie stanie, bowiem przyjęto teraz niby "mniejsze zło" w postaci umowy CETA, która przecież obejmuje praktycznie i USA. Majstersztyk manipulacji i oszustwa korporacji i elit? Oczywiście!

Powtórzę więc. Dla nas, ale chyba i dla wszystkich krajów Unii Europejskiej umowa CETA jest katastrofą, której skutki będą długookresowo szkodliwe społecznie i gospodarczo ale też w praktyce obalą ustrój  demokratyczny w naszych krajach. Sądzę, że nawet G. Orwell nie przewidział, że bez wojny ludzie i państwa mogą stać się niewolnikami wielkich korporacji. Dla korporacji zaś to ziszczenie jej marzeń  o władzy, ich "uwładzowienie" o zasięgu globalnym.


Zgodnie z uchwałą polskiego Sejmu z jesieni 2016 roku umowa CETA musi zostać ratyfikowana przez Polskę większością 2/3 sejmowych głosów. Mam nadzieję, że nie znajdzie się aż tylu polskich posłów, którzy praktycznie zagłosują nad końcem, choć i tak niewielkiej, suwerenności społeczno-gospodarczo-politycznej Polski. W przeciwnym razie w niedalekiej przyszłości będziemy musieli pomyśleć o Polexicie, bo sadzę, że jednym z ważniejszych powodów Brexitu były właśnie niebezpieczeństwa wynikające z umów TTIP czy CETA. Alternatywą mogłyby być też zmiany traktatowe UE, co wymusiłoby też konieczność zmian w zapisach umowy CETA i ponowną jej ratyfikację.

Pozdrawiam

[1] Polska wersja umowy: http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:52016PC0444. Życzę miłej lektury. Jeżeli jest Pan (Pani) prawnikiem to radzę do pomocy w zrozumieniu tekstu umowy poprosić jeszcze jednego prawnika i dwóch ekonomistów. Jeżeli zaś Pan (Pani) jest ekonomistą to na podobnej zasadzie radzę poprosić do wspólnego czytania jeszcze jednego ekonomistę i dwóch prawników. Jeżeli jednak nie jest Pan (Pani) ani ekonomistą ani prawnikiem to radzę zdać się na wytłumaczenie tej umowy przez innych :))). No i jeszcze proponuję wziąć kilka dni urlopu...,

[2] http://wpolityce.pl/polityka/328152-nasz-wywiad-prof-oreziak-przyjecie-umowy-ceta-przez-parlament-europejski-pokazuje-ze-wielkie-korporacje-sa-gora?strona=1
[3] https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Kompleksowa_Umowa_Gospodarczo-Handlowa - badania Tufts University i raport Austriackiej Izby Pracy
[4] http://www.naszdziennik.pl/swiat/176427,wszyscy-stracimy-na-ceta.html
[5] Za Wikipedia - hasło: Monsanto



Zostaw za sobą dobra, miłości i mądrości ślad...
http://krzysztofjaw.blogspot.com/
kjahog@gmail.com
Autor: krzysztofjaw o 12:28 Brak komentarzy:
Wyślij pocztą e-mailWrzuć na blogaUdostępnij w XUdostępnij w usłudze FacebookUdostępnij w serwisie Pinterest
Etykiety: CETA, GMO, kapitalizm państwowo-korporacyjny, korporacjonizm, monopol, oligopol, polska, TTIP, UE, władza korporacji

sobota, 3 grudnia 2016

Klęska naszych czasów - tzw. kapitalizm państwowo-korporacyjny!

Ogólne zasady i prawa funkcjonowania wolnego rynku głoszone przez przedstawicieli ekonomi klasycznej i neoklasycznej są obecnie fikcją i tak naprawdę były realne przez bardzo krótki czas, o ile w ogóle.

"Niewidzialna ręka rynku" i "wolna konkurencja" A. Smitha tak naprawdę były i są wspaniałą teorią ekonomiczną, która w konfrontacji z rzeczywistością nigdy na przestrzeni dziejów nie występowała w skali makroekonomicznej a w skali mikroekonomicznej tylko cząstkowo. Zawsze były różnego rodzaju ograniczenia i oddziaływania otoczenia zewnętrznego, które wpływały na teoretyczny model praw podaży i popytu, de facto podważając ich istotę.

Cła, podatki, prawa gospodarcze, kodeksy handlowe, protekcjonizm gospodarczy, kursy walutowe, banki centralne i ich stopy procentowe, pieniądz fiducjarny, giełdy finansowo-walutowe, monopole, oligopole, zmowy cenowe, alianse strategiczne, sztuczne i arynkowe generowane skłonności do akumulacji czy inwestycji i wiele innych faktycznie dziejących się procesów gospodarczych zawsze miały wpływ na podejmowane aktywności gospodarcze jednostek a w skali ogólnej stawały się instrumentami ich kontroli i ograniczenia wolności w podejmowaniu decyzji oraz często determinowały ich kierunek.

Dwa podstawowe teoretyczne modele gospodarcze, zarówno tak zwany kapitalizm oraz ogólnie komunizm (marksizm/socjalizm/realny socjalizm) były z gruntu niewykonalne, przy czym ekonomiści kapitalistyczni starali się tworzyć własne teorie ex post, czyli po zadzianiu się pewnych procesów ekonomicznych a K. Marks stworzył teorię ex ante opartą tylko i wyłącznie na swoich marzeniach i mrzonkach.

Dzieje gospodarcze świata są fascynujące i zachęcam do ich zgłębiania, bo brakuje nam wszystkim tej wiedzy, która wyjaśniałaby to, z czym borykamy się każdego dnia i pozwoliłaby na zrozumienie wielu decyzji podejmowanych na najwyższych szczeblach decyzyjnych.  Ich opis zająłby setki stron, więc na potrzeby tegoż tekstu chciałbym powiedzieć tylko tyle, że na świecie obecnie mamy do czynienia z tzw. kapitalizmem państwowo-koroporacyjnym.

Są trzy podmioty owego kapitalizmu: państwa lub międzynarodowe związki państw i instytucje (np. UE, NAFTA i inne), globalne monopolistyczne oraz oligopolistyczne korporacje oraz rzesza pracowników najemnych owych korporacji. Coraz mniejsze znaczenie - lub już całkowicie je unicestwiono - mają mali i średni przedsiębiorcy, którzy jeśli nawet coś niszowego i wspaniałego wykreują, to i tak po czasie zostają zmuszeni do podporządkowania się korporacjom. Mechanizmy nacisku wielkich na małych i średnich są różnorakie, ale możemy je sprowadzić do pieniądza, czyli finansów oraz globalnych możliwości sprzedaży i kreowania postaw oraz potrzeb coraz bardziej zhomogenizowanych konsumentów. Te zjawiska ekonomiczno-gospodarcze często nazywane są globalizacją, ale jest to pojęcie "wytrych", które ukrywa tak naprawdę przejęcie przez korporacje całości produkcji, handlu i usług oraz przejęcie wpływu na podaż i popyt swoich produktów. Najgorsze w tym wszystkim jest to, że owe korporacje niszczą wszystkie konkurencyjne organizacje oraz już nie dążą do zaspokojenia naturalnych potrzeb konsumentów, ale dążą do kreacji tych potrzeb, ukształtowania nowego "zmanipulowanego i jednorodnego pod względem potrzeb" odbiorcy (homogenizacja).

Przez stulecia wytworzyła się pewna grupa bardzo bogatych przedsiębiorców i ich rodzin, która właścicielsko kontroluje niemal 80% całego światowego kapitału gospodarczo-finansowego. Nastąpiła centralizacja i koncentracja tegoż kapitału w rękach bardzo wąskiej grupy ludzi, która kontroluje tysiące firm rozsianych w każdym zakątku świata. W ich rękach jest niemal całość handlu, produkcji i usług, czyli wszystko to, co jest tzw. realną gospodarką.

Przez te stulecia doszło do likwidacji tzw. klasy średniej, czyli małych i średnich rodzinnych firm, które na początku kapitalizmu stanowiły podstawę rozwoju indywidualnego oraz bogactwa społeczeństw i państw. Wielkie korporacje dysponując ogromnymi środkami finansowymi i dzięki temu mające możliwość dumpingowej strategii wobec konkurencji skutecznie zniszczyły wiele firm przejmując ich know-how oraz segmenty rynku.

Dziś mamy do czynienia z czystym monopolem w niektórych gałęziach gospodarki światowej oraz oligopolem w innych, przy czym należy zaznaczyć, że nawet oligopole funkcjonują na zasadach tzw. aliansów strategicznych, czyli "golfowego" umówienia się szefów owych firm co do podziału rynku, kategorii produktów oraz ich cen.

Owa monopolistyczna i quasi monopolistyczna pozycja korporacji międzynarodowych ma wielkie i negatywne znaczenia dla nas wszystkich. Kupujemy to, co one chcą żebyśmy kupowali, mogą oferować nam nawet produkty dla nas szkodliwe (np. GMO) czy też kreować nasze mody, gusta i potrzeby. Stajemy się ubezwłasnowolnioną masą konsumentów a dodatkowo masą będącą coraz bardziej zadłużoną wobec tych korporacji, m.in. banków czy też uzależnieni od sprzedaży ratalnej. Brak pewności i bezpieczeństwa finansowego, zniewolenie kredytem (zadłużeniem) i zmanipulowani powoli przestajemy być myślącymi "homo sapiens". Dodatkowo jesteśmy coraz bardziej zniewalani intelektualnie i duchowo ideologią lewacką, demoliberalną oraz zmuszani do powszechnej autocenzury własnych myśli (tzw.: wyniszczającej  tolerancji i politpoprawności).

W tej finansowej i ogólnie gospodarczej dominacji wielkich korporacji podrzędną aczkolwiek ważną rolę odgrywają poszczególne państwa oraz ich przywódcy. Ich siła gospodarcza, polityczna oraz militarna decyduje jaki wpływ mają na międzynarodowy podział rynku i zysków oraz przywilejów i możliwości rozwoju, także własnych gospodarek, firm i własnych obywateli. Państwa też mają swoje budżety, możliwości prawne i mogą  z sukcesem wpływać na rozwój korporacji, które są narodowo tożsame lub też sprzyjające owym państwom. Nie jest tak - jak nam wmawiano przez niemal 27 lat zniewolenia i wyprzedaży Polski - kapitał ma własną narodowość i często nawet właśnie ta etniczna narodowość decyduje o poszczególnych decyzjach korporacyjnych.

Oczywiście korporacje starają się całkowicie zdominować poszczególne państwa i ich związki ponadnarodowe. Mają wielkie pieniądze i rzesze swoich lobbystów (agentów wpływu). Dla nich idealnym modelem byłoby gdyby mogły decydować o wszystkim i w końcu przejąć tradycyjne role polityczno-społeczno-ekonomiczne jakie do tej pory były zarezerwowane dla określonych państw i ich praw oraz przywódców. Stąd np. realizującymi ich cele i zresztą utworzonymi przez nich są zapisy umów CETA i TTIP. Każde państwo, które chciałoby uniknąć zdominowania go przez korporacje winno być przeciwne tym umowom. Dotyczy to także związków państw jak np. UE, GW i inne.

Korporacje przemysłowo-handlowo-usługowo-finansowe i państwa stały się dominującymi podmiotami gospodarki światowej. Ich decyzje stały się wzajemnie wobec siebie uzależnione i na siebie wpływające na zasadzie sprzężenia zwrotnego, przy czym korporacje międzynarodowe zyskały w tych kontaktach rolę nadrzędną.

Kiedyś bardzo modna wśród ekonomistów była tzw. teoria konwergencji, czyli długookresowego zbliżania się modeli gospodarek kapitalistycznych i socjalistycznych. Dziś można powiedzieć, iż ta idea się ziszcza na naszych oczach i wbrew nam wszystkim, ludziom.

Warto byłoby abyśmy w jakiś sposób zaczęli przeciwstawiać się ubezwłasnowalniającemu nas gospodarczemu monopolowi państwowo-korporacyjnemu. Możemy to zrobić jedynie poprzez nasze decyzje konsumenckie, decyzje zakupu. Dla korporacji jedynie utrata zysków i tzw. imagu ma sens.

Oczywiście jest jeszcze sfera pozamaterialna i tutaj też możemy przeciwstawić się dążności rodzin korporacyjnych do ukształtowania z ludzi jednorodnych i bezmyślnie uśmiechniętych konsumentów i niewolników godzących się na własne zniewolenie w ramach NWO i Jednego Rządu Światowego. W tym obszarze musimy wrócić do tradycyjnego naszego modelu funkcjonowania jako wolnych i posiadających wiedzę oraz poczucie godności jednostek ludzkich, zarówno w obszarze społecznym, jak i ekonomicznym.

Oby ta klęska naszych czasów w postaci anormalnego kapitalizmu państwowo-korporacyjnego okazała się w końcu - mimo wszystko- naszym zwycięstwem, zwycięstwem człowieczeństwa. Można się tylko cieszyć, że powoli ludzie przytomnieją i zauważają zgubne dla nich skutki działań owego dwupodmiotowego organizmu. Zaczynają dostrzegać to całe zło i podejmują coraz bardziej trafne decyzje w ramach tych możliwości, jakie im jeszcze zostały, np. wybory.

Pozdrawiam

Zostaw za sobą dobra, miłości i mądrości ślad...
http://krzysztofjaw.blogspot.com/
kjahog@gmail.com
Autor: krzysztofjaw o 18:51 Brak komentarzy:
Wyślij pocztą e-mailWrzuć na blogaUdostępnij w XUdostępnij w usłudze FacebookUdostępnij w serwisie Pinterest
Etykiety: ekonomia klasyczna, kapitalizm, klęska, konkurencja, monopol, monopol państwowo-korporacyjny, NWO, oligopol, syjonizm, Wolność
Starsze posty Strona główna
Subskrybuj: Posty (Atom)

Szukaj na tym blogu

Popularne posty w ostatnim miesiącu

  • Współpraca lub rychły wspólny biznes? A czemu nie? Zapraszam
  • Dlaczego zginął Lech Kaczyński?
  • Broda - powracająca moda a może oznakowanie przynależności religijnej lub kulturowej?
  • Kredyt SAFE. Dotrze, "zakute łby"?
  • DRAMATYCZNE PYTANIA!
  • Krótkie wyjaśnienie i trochę o prezydencie?
  • Panie Prezydencie RP! Może czas szerzej informować naród o swoich decyzjach w sprawie ustaw!
  • Ile wykorzystujemy możliwości aplikacji Software'owych (np. pakietów biurowych)?
  • Teraz "małżeństwa" jednopłciowe a potem adopcja dzieci przez te pary!
  • A może celem zamachu w Smoleńsku było powstanie też Judeopolonii? (1)

Archiwum bloga

  • ▼  2026 (33)
    • ▼  września (2)
      • Czy to skutki wściekłej nienawiści i amoku w despe...
      • Dlaczego D. Tusk za wszelką cenę chce przejąć Tryb...
    • ►  sierpnia (6)
    • ►  czerwca (3)
    • ►  maja (4)
    • ►  kwietnia (1)
    • ►  lutego (10)
    • ►  stycznia (7)
  • ►  2025 (54)
    • ►  grudnia (8)
    • ►  listopada (4)
    • ►  października (2)
    • ►  września (3)
    • ►  sierpnia (3)
    • ►  czerwca (4)
    • ►  maja (7)
    • ►  kwietnia (7)
    • ►  marca (8)
    • ►  lutego (1)
    • ►  stycznia (7)
  • ►  2024 (106)
    • ►  grudnia (1)
    • ►  września (7)
    • ►  sierpnia (4)
    • ►  lipca (9)
    • ►  czerwca (30)
    • ►  maja (8)
    • ►  kwietnia (6)
    • ►  marca (11)
    • ►  lutego (8)
    • ►  stycznia (22)
  • ►  2023 (204)
    • ►  grudnia (1)
    • ►  listopada (19)
    • ►  października (48)
    • ►  września (11)
    • ►  sierpnia (11)
    • ►  lipca (11)
    • ►  czerwca (19)
    • ►  maja (16)
    • ►  kwietnia (15)
    • ►  marca (20)
    • ►  lutego (17)
    • ►  stycznia (16)
  • ►  2022 (176)
    • ►  grudnia (9)
    • ►  listopada (8)
    • ►  października (15)
    • ►  września (15)
    • ►  sierpnia (3)
    • ►  czerwca (14)
    • ►  maja (19)
    • ►  kwietnia (17)
    • ►  marca (29)
    • ►  lutego (24)
    • ►  stycznia (23)
  • ►  2021 (109)
    • ►  grudnia (14)
    • ►  listopada (12)
    • ►  października (11)
    • ►  września (10)
    • ►  sierpnia (7)
    • ►  lipca (3)
    • ►  czerwca (11)
    • ►  maja (15)
    • ►  kwietnia (8)
    • ►  lutego (3)
    • ►  stycznia (15)
  • ►  2020 (190)
    • ►  grudnia (7)
    • ►  listopada (7)
    • ►  października (3)
    • ►  września (12)
    • ►  sierpnia (13)
    • ►  lipca (29)
    • ►  czerwca (22)
    • ►  maja (20)
    • ►  kwietnia (21)
    • ►  marca (23)
    • ►  lutego (21)
    • ►  stycznia (12)
  • ►  2019 (211)
    • ►  grudnia (14)
    • ►  listopada (14)
    • ►  października (28)
    • ►  września (26)
    • ►  sierpnia (36)
    • ►  lipca (40)
    • ►  czerwca (19)
    • ►  maja (11)
    • ►  kwietnia (19)
    • ►  marca (4)
  • ►  2018 (14)
    • ►  czerwca (2)
    • ►  kwietnia (1)
    • ►  marca (4)
    • ►  lutego (6)
    • ►  stycznia (1)
  • ►  2017 (68)
    • ►  grudnia (1)
    • ►  listopada (8)
    • ►  sierpnia (2)
    • ►  maja (8)
    • ►  kwietnia (11)
    • ►  marca (7)
    • ►  lutego (13)
    • ►  stycznia (18)
  • ►  2016 (98)
    • ►  grudnia (15)
    • ►  listopada (9)
    • ►  października (13)
    • ►  września (1)
    • ►  lipca (4)
    • ►  czerwca (3)
    • ►  maja (11)
    • ►  kwietnia (5)
    • ►  marca (4)
    • ►  lutego (14)
    • ►  stycznia (19)
  • ►  2015 (74)
    • ►  grudnia (18)
    • ►  listopada (17)
    • ►  października (14)
    • ►  września (5)
    • ►  marca (2)
    • ►  lutego (6)
    • ►  stycznia (12)
  • ►  2014 (93)
    • ►  grudnia (16)
    • ►  listopada (13)
    • ►  października (13)
    • ►  września (1)
    • ►  sierpnia (13)
    • ►  czerwca (1)
    • ►  kwietnia (10)
    • ►  marca (12)
    • ►  lutego (3)
    • ►  stycznia (11)
  • ►  2013 (56)
    • ►  października (3)
    • ►  czerwca (7)
    • ►  maja (13)
    • ►  kwietnia (8)
    • ►  marca (11)
    • ►  lutego (5)
    • ►  stycznia (9)
  • ►  2012 (143)
    • ►  grudnia (11)
    • ►  listopada (23)
    • ►  października (11)
    • ►  września (8)
    • ►  sierpnia (5)
    • ►  lipca (16)
    • ►  czerwca (10)
    • ►  maja (14)
    • ►  kwietnia (9)
    • ►  marca (13)
    • ►  lutego (9)
    • ►  stycznia (14)
  • ►  2011 (191)
    • ►  grudnia (21)
    • ►  listopada (30)
    • ►  października (31)
    • ►  września (16)
    • ►  sierpnia (15)
    • ►  lipca (16)
    • ►  czerwca (15)
    • ►  maja (12)
    • ►  kwietnia (18)
    • ►  marca (5)
    • ►  lutego (4)
    • ►  stycznia (8)
  • ►  2010 (233)
    • ►  grudnia (3)
    • ►  października (1)
    • ►  września (20)
    • ►  sierpnia (36)
    • ►  lipca (36)
    • ►  czerwca (23)
    • ►  maja (20)
    • ►  kwietnia (36)
    • ►  marca (11)
    • ►  lutego (21)
    • ►  stycznia (26)
  • ►  2009 (71)
    • ►  grudnia (37)
    • ►  listopada (1)
    • ►  października (8)
    • ►  sierpnia (1)
    • ►  lipca (20)
    • ►  czerwca (4)

Napopularniejsze posty w całym blogu

  • Współpraca lub rychły wspólny biznes? A czemu nie? Zapraszam
  • Plany W. Putina i jego interesy z UE!
  • Dlaczego zginął Lech Kaczyński?
  • Jak unikać opętania?
  • "Całujcie mnie wszyscy w dupę"... dwa wiersze...
  • DRAMATYCZNE PYTANIA!
  • Kim jesteś Vincencie Rostowski? I czy po Grecji będzie Polska?
  • Propaganda, socjotechnika i manipulacja medialna...
  • Dlaczego nie zagłosuję na B. Komorowskiego i PO...
  • "Seryjny samobójca" i "nieszczęśliwy wypadek" - efekty degrengolady państwa polskiego!

Twórca ideowy nazizmu i komunizmu: "Klasy i rasy, które są zbyt słabe, żeby opanować nowe warunki życia, muszą zniknąć..." - Karol Marks
Afery PO

Źródło skopiowania znaku ΙΧΘΥΣ: http://pl.wikipedia.org/wiki/Ichthys

Obserwatorzy

Lista miejsc ożywionych (bądź nie) ze mną dyskusji

  • http://blogmedia24.pl/blog/616
  • http://www.blogpress.pl/user/230
  • http://naszeblogi.pl/users/krzysztofjaw
  • http://niepoprawni.pl/blogs/krzysztofjaw
  • http://krzystofjaw.salon24.pl/

Łączna liczba wyświetleń


Subskrybuj

Posty
Atom
Posty
Komentarze
Atom
Komentarze

O mnie

Moje zdjęcie
krzysztofjaw
Krzysztof Jaworucki; konserwatysta w idei i wartościach życiowych, ekonomista, katolik. Patron Duchowy – Bł. Ks. Jerzy Popiełuszko: "Prawda jest niezmienna. Prawdy nie da się zniszczyć taką czy inną decyzją, taką czy inną ustawą"; "Gdyby większość Polaków w obecnej sytuacji wkroczyła na drogę prawdy, stalibyśmy się wolnymi już teraz"; "Zło dobrem zwyciężaj". Autorytet Moralno-Etyczny – Św. Jan Paweł II: "Jeśli ktoś lub coś każe Ci sądzić, że jesteś już u kresu, nie wierz w to! Jeśli znasz odwieczną Miłość, która Cię stworzyła"; "Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, ale kim jest, nie przez to, co ma, lecz przez to czym dzieli się z innymi"; Nie sposób inaczej zrozumieć Człowieka, jak w tej wspólnocie jaką jest Naród"; "Musicie być mocni mocą wiary i nadziei". Mentor Polityczny – Edmund Burke (1729–1797) – irlandzki filozof i polityk, twórca nowoczesnego konserwatyzmu, krytyk rewolucji francuskiej: "Naród jest organiczną całością ukształtowaną przez przeszłość i tradycje"; "Aby zło zatriumfowało, wystarczy, by dobry człowiek niczego nie robił"; "Wolność bez mądrości i cnoty? To jest zło największe z możliwych"
Wyświetl mój pełny profil
Motyw Znak wodny. Obsługiwane przez usługę Blogger.